• kortfilm.be
K.U.T in 
zwart - wit 
Bert op het BIFFF


Het voorgevoel begon al ?s ochtends, toen ik naar Brussel vertrok, en ook toen ik rond 18u de stad in trok. Het meisje in de pitazaak was mijn slaatje vergeten, ik had teveel geld van de bank gehaald, het bier was te duur en er was te veel volk aan de bushalte. Het gebeurde in een andere volgorde; ik was in de war. Ik moet wel een halfuur gewacht hebben op bus 95 of 38. Toen ik hem in de verte zag, stak ik vier keer mijn arm uit ? ik zwaaide bijna. 95 was mijn vriend niet. 95 reed door, naar waar oneven getallen heen rijden. Ik bleef achter, met te stille muziek en een verlaten park op de achtergrond. Het was een cinematografisch voorgevoel dat me de metro in leidde. Monica Bellucci en Irréversible ? de trappen en het licht, de muziek en het park, de dreiging. ?Dit is een slecht idee?, dacht ik. Ik was ermee opgestaan en nu stond iets te gebeuren.

Het perron van de metro was zo goed als leeg, het bord met de rode lichtjes voorspelde zes minuten wachten. Veel moest gebeuren in dat even aantal minuten. Er waren twee kereltjes aan de overkant van het perron, rennend naar de andere kant, mijn kant, en die van twee meisjes op het bankje. Eerst tegen de meisjes, vervelend vriendelijk en overdreven geïnteresseerd, dan naar mij - ik had nog vier minuten voor de boeg. Ze gingen elk langs een kant staan en braken mijn veilige zone binnen. De vriendelijkheid werd agressie, de vraag om geld werd Vous voulez aller où ce soir, à la maison ou à l?hôpital? Ik verloor 40? en een groot deel rust. Om middernacht zou ik naar Serbian Film gaan, de shockfilm van het 28ste Belgisch Internationaal Festival van de Fantastische Film. Ik liet het los, ging naar huis en viel met mijn kleren aan in slaap.

Enkele dagen later zag ik de controversiële film toch. Ik keek naar de eerste beelden en naar die daarna, tot alles gedaan was, alles kapot, verneukt, verknipt, leeggebloed en doodverkracht. Alles was onveilig verklaard, van de medemens en de werkgever, tot de echtgenoot en de vader, tot op het perron en in mijn portefeuille. Serbian Film lijkt een onrechtstreeks uitgebeeld rouwproces, waarvan het verlorene ondertussen vergeten is; een brandend gat en een open vuilbak uit een land met een oorlogsverhaal.

Verdacht toevallig dat die andere Servische film op het programma ook over snuff movies ging. Life and Death of a Porno Gang volgt een groep bevriende artiesten die live pornoshows opvoert in verlaten dorpjes tot ze in opdracht mensen beginnen te vermoorden voor de camera. Ondanks het thema, is het een volledig andere film dan Serbian Film. Hij is luchtiger, ondanks de getoonde gruweldaden. De personages doen slechte dingen, maar er wordt wel gerefereerd naar wat slecht is. Dan dachten we nog eerder aan The Trap, een psychologisch interessante film uit Joegoslavië waarin de goede bedoelingen van een man omslaan in de desintegratie van zijn familie.

Gelukkig is er nog Japan. Symbol en Fish Story waren onze twee favoriete films van het Zevende Spoor, de sectie met genreoverschrijdende fantastische films. Symbol is een compleet absurde film over een man die in een grote witte ruimte ontwaakt en engelpiemeltjes op de muren vindt. Wanneer hij er op drukt, gebeurt telkens iets, van sushi die uit de muur valt tot een grote Afrikaan die door de ruimte loopt. Parallel wordt het verhaal verteld van de Mexicaanse worstelaar Escargot Man. Hoe de twee verhalen uiteindelijk aan elkaar gelinkt worden, is even onvoorspelbaar als de verhalen zelf. De filmmaker vertelt geen standaardverhaal en gebruikt geen geëikte verteltechniek, hij laat zich niet leiden door een boodschap, politiek of de regels van de realiteit. Het zorgt voor een ontzettend verrassende en grappige film, die even absurd als afgewerkt is.

Met Fish Story deelt hij die eigenschap. Het grote verschil is de nadruk op het verhaal. Ook in Fish Story zijn er parallelle verhalen, maar die haken sterk in elkaar vast. De filmmaker gebruikt thema?s als toeval, noodlot en hoe een kleine verandering gigantische gevolgen kan hebben. Hij lijkt wel het Japanse antwoord op The Butterfly Effect; Fish Story is niet realistisch en gebruikt het verhaal als kapstok voor hilarische scènes en dramatische overdrijvingen.

Andere opvallende films zijn Vampires, een Waalse mockumentary over een familie van vampiers en publiekswinnaar van het BIFFF; Valhalla Rising van de regisseur van Bronson en met Mads Mikkelsen in de hoofdrol, een soort kruising tussen The Road en Antichrist; Metropia, een wel zeer bijzonder geanimeerde film. Opvallend in negatieve zin zijn 1, een Hongaarse film over boeken ofzoiets, en Ingrid, een pijnlijke film over sm.

Bert Lesaffer

Alle artikelen


2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

2003

2002

2001

2000

1999