Sevilla
rating

Duur: 00 min. | Land: Nederland | Regie: Bram Schouw | Cast: Stefanie van Leersum, Kay Greidanus, Ludwig Bindervoet | Scenarist: Marcel Roijaards | Producent: Frank Hoeve, Katja Draaijer | Productiehuis: Baldr Film

Bram Schouw is binnen de Nederlandse kortfilmcontreien geen nobele onbekende: hij maakte eerder al Marriage en Impasse en waagde zich met Nina Satana zelfs even aan een tv-film. Genoeg voedingsstof en ervaring voor een onvergetelijke kortfilm zou je denken.

Hoewel Sevilla op het Nederlandse Film Festival reeds Het Gouden Kalf won voor Beste Kortfilm, weet Schouw ons echter niet te overtuigen. Een vrij ongevaarlijke plot ontrafelt zich al snel: een driekoppige vriendengroep trekt op roadtrip naar Sevilla om te genieten van zon, natuur en vooral ook van elkaar. Wat volgt is een opeenvolging van leuke kiekjes en bij momenten feeƫrieke beelden: een reeks shots die niet zouden misstaan in de zomerse Instagramfeed, lensflares en lachende gezichten incluis. Deze vrolijke voorbode voelt, hoe schoon en escapistisch-romantisch ook, al snel bitter aan. Een onderhuids gevoel van onrust flakkert op en de voorspelbaarheid lost dan ook snel in wat de kijker intrinsiek al weet : te veel rozengeur en zonneschijn om te blijven duren.

Bekorend vrolijk sentiment in het eerste deel wordt omvergeworpen door een geforceerde dramatiek in het tweede.

Het noodlot slaat onverbiddelijk toe en een van de vrienden komt om bij een sprong in het water. In de eerste helft teert Schouw op vrolijk sentiment. Maar tijdens de tweede helft domineren een geforceerde melancholie en dramatiek, wanneer de twee overige vrienden hun reis hernemen in een poging verder te gaan waar ze vorige keer eindigden. Schouw duwt te hard richting emotie, waardoor hij de authenticiteit die hij in het begin van de film nog wel deels wist op te wekken, hier helemaal verliest. De plot is op zich best aantrekkelijk en doet hopen op veel goeds, maar met Sevilla slaat Bram Schouw de bal in onze ogen toch wat mis. De dwangmatige melancholie werkt eerder verstikkend dan verhelderend en Sevilla mist de nodige nuance en doordachtheid. Daar kunnen de vele lensflares helaas niets aan verhelpen.

Niels Putman