The Interpreter

Genre: Thriller | Duur: 2u08 | Release: 1 Juni 2005 | Land: | Regie: Sydney Pollack | Cast: Nicole Kidman, Sean Penn, Catherine Keener, Jesper Christensen

Ondergetekende werd na de release van Dogville door een goede vriendin gemeld dat die Nicole Kidman écht niet acteren kon, slechts in staat was tot een paar gelaatsuitdrukkingen, haar lijntjes aframmelde en dat alles nog eens slecht combineerde! Toen Birth uitkwam was ik geneigd haar gelijk geven.



Nu is er echter The Interpreter. Kidman geeft op overtuigende wijze gestalte aan Silvia Broome, een heimatloze vrouw die tijdens General Assemblies van de UNO het nogal lachwekkende Ku (ja, uitgesproken zoals het dier) in mooi Engels moet vertalen. Ze woont in New York City tussen haar verleden en haar heden in: ze is heel kosmopolitisch maar zit met haar hoofd nog steeds in haar geboortestreek Matobo, diep in Zwart-Afrika.



Op een avond hoort ze -toevallig- in de grote vergaderzaal van de UNO gefluister. Een complot zou gesmeed zijn om Edmund Zuwanie, dictator van haar thuisland Matobo, tijdens zijn toespraak op de Algemene Vergadering om te brengen. Daarop ontmoet zij agent Keller, die instaat voor het veilige verloop van de Vergadering. Zij heeft het over woorden; hij over daden.



En samen geeft dat... geen vuurwerk, maar het levert wel een enigszins stereotype politieke thriller op die dankzij een degelijke regie van Pollack weet te boeien. Toch een aanzienlijke hap van de dikke twee uur. Atmosfeergewijs doet The Interpreter vooral denken aan "They shoot horses, don't they?", maar dat kan ook gelegen hebben aan het ochtendlijke uur waarop we deze thriller hebben gelegen...



De film lijdt jammer genoeg wel aan heel wat kwaaltjes: het scenario is af en toe wat te langdradig (zeker die laatste tien minuten hadden geknipt moeten worden) en ja, Ku is nu niet bepaald een taal die je onmiddellijk au sérieux kunt nemen. De atmosfeerschepping is redelijk, maar eens we in een CIA-uitkijkpost belanden mankeert de nodige spanning. En Kidman doet het goed, maar niet uitstekend. Ze kan wel degelijk meer dan drie gelaatsuitdrukkingen aan, maar haar Frans is een pak minder overtuigend. Het ambivalente van haar situatie wordt nog eens onderstreept door een persoonlijke rekening die ze wil vereffenen met dictator Zuwanie.

Sean Penn tenslotte is niet echt sterk als rouwende weduwnaar. Het valt meestal niet uit te maken of hij nu oprecht droef acteert of moeite heeft om niet in schaterlachen uit te barsten.



Wie onthouden we wel? Catherine Keener (Out of Sight, S1m0ne) schittert als Kellers collega Dot Woods. Wat willen we onthouden? The Interpreter is een degelijk gemaakte thriller, zoals er niet veel meer gemaakt worden. Er schort wel wat aan, maar je gaat niet met Eisensteinverwachtingen naar een film als deze. The Interpreter is een perfect excuus als je op zwoele, zweterige zomeravonden de airco van het plaatselijke cinemacomplex wil uittesten. Ga daarna nog ergens een verfrissende mojito drinken en je hebt een geslaagde avond.

Beau Janssens Helemaal (niet) akkoord? Lees de

Let op: wanneer u verder gaat zit de kans er dik in dat het einde van de film verklapt wordt met alle gevolgen voor uw filmervaring vandien.

ik wil mijn pret bedorven zien

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Algemene Vergadering gaat door, het moordplan ook, maar wordt net op tijd verhinderd. Zuwanie wordt apart genomen (zonder verdere bewaking) en Silvia voert een kort gesprek met hem. Dé climax wordt een anticlimax van formaat. Silvia gaat na heel het gebeuren terug naar haar 'thuis', Matobo. Keller sukkelt verder met zijn weduwnaarsbestaan. Over Dot Woods krijgen we jammer genoeg niets meer te horen?