Spy Game

Genre: Thriller | Duur: 2u06 | Release: 9 Januari 2002 | Land: | Regie: Tony Scott | Cast: Brad Pitt, Robert Redford, Catherine McCormack

Tony Scott heeft zich de laatste jaren niet meteen laten opmerken met uitblinkende films. Spy Game lijkt het tij weer eens te doen keren voor Scott. Hoofdrolspelers Robert Redford en Brad Pitt helpen natuurlijk wel een aardig handje.



In Spy Game krijgen we het verhaal te zien van spion Tom Bishop en zijn mentor Nathan Muir. Muir is al een tijdje geen spion ten velde meer. Hij slijt zijn dagen achter een bureau op het hoofdkwartier van de CIA. Gelukkig is Muir aan het begin van de film bezig aan zijn laatste werkdag voor hij op verdiend pensioen kan. En een eeuwenoud filmcliche wil nu eenmaal dat die laatste dag altijd uitloopt. Het toeval wil ook dat er steeds een heel belangrijke zaak op de bureau van de toekomstig gepensioneerde valt. Bij Nathan is dat niet anders. Want net nu hij naar de Bahamas wil trekken, yep alweer een cliche, raakt zijn leerling in problemen in het verre China. Eerst wil de CIA hem buiten de problemen maar Nathan is een doorbijter.



Vanaf dat moment krijgen we verschillende flashbacks te zien waardoor de relatie tussen Muir en Bishop steeds duidelijker wordt. We beginnen in Vietnam, gaan dan naar Berlijn en eindigen in Beiroet. Voor elke periode gebruikt Scott een andere kleurscharkering. Leuk maar het doet op het eerste zicht toch wel een beetje te veel aan Traffic denken. Scott haalde zijn mosterd dus bij Soderbergh. Ook de rest van de cinematografie lijkt soms verdacht veel op Traffic.



Laat het wel duidelijk zijn: Spy Game is geen plagiaat. De actiescenes dragen zonder twijfel de handtekening van Tony Scott. Het script is bovendien bijzonder intelligent uitgewerkt. Jammer genoeg krijgt de film naar het einde toe toch weer die wrange Hollywoodnasmaak die ik zo verafschuw. Gelukkig kunnen Brad Pitt en Robert Redford Spy Game meer dan eens rechtop houden. Pitt speelt zonder problemen de jonge, onstuimige en levenslustige spion. Redford zet dan weer op overtuigende wijze de oudere, rationele en intelligente vaderfiguur neer. Zonder Pitt en Redford verloor de prent zonder twijfel heel wat van zijn charme.



Het is jammer dat Spy Game vreselijk stroperig is naarmate het einde dichterbij komt. Hier is naar mijn bescheiden mening de hand van de producent duidelijk te voelen. Ach ja, in deze post-wtc tijd zal dat wel iets met patriotisme te maken hebben zeker. Of zo?

Edwin Colebunders Helemaal (niet) akkoord? Lees de

Let op: wanneer u verder gaat zit de kans er dik in dat het einde van de film verklapt wordt met alle gevolgen voor uw filmervaring vandien.

ik wil mijn pret bedorven zien

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Muir kan Bishop nog net uit de armen van de Chinezen redden. Hij verschalkt werkelijk iedereen op het CIA hoofdkwartier. Zelf verliest hij wel zijn spaarcenten die hem op de Bahamas moesten brengen.