Crime d'Amour

Genre: Thriller | Duur: 1u44 | Release: 18 Augustus 2010 | Land: Frankrijk | Regie: Alain Corneau | Cast: Ludivine Sagnier, Kristin Scott Thomas, Patrick Mille, Guillaume Marquet

De uitwerking van een strijd tussen twee harde vrouwen wordt in deze Franse psychothriller wat onbevredigend uitgewerkt. In eerste instantie heb je te doen met de timide Isabelle (Ludivine Sagnier), wiens manipulatieve bazin Christine haar enerzijds poeslief behandelt en haar daarna koudweg vernedert. De pesterijen worden bedreigender naarmate Isabelle zich in het bedrijf manifesteert als een uitstekende werkkracht. De kijker ziet zijn sympathie echter op de proef gesteld worden wanneer Isabelle zelf een wraakactie op het getouw zet.

Aanvankelijk moet je wat ongeduldig aanschouwen hoe de dames elkaar de duvel aandoen. De acties zijn vrij mak en nergens echt geïnspireerd. Het prima acteerwerk van beide hoofdrolspeelster zorgt er gelukkig voor niet af te haken. Maar wanneer de film ergens na een uur een wat onwaarschijnlijke wending neemt en er koele ontvouwing van een sluwe misdaad volgt, dreigt de verveling. Isabelle's plan verloopt net iets te gesmeerd en bovendien meent regisseur Alain Corneau dat de kijker enkele flashbacks nodig heeft om zijn nochtans eenvoudige plot te begrijpen. Bovendien dreigt één en ander steeds minder waarschijnlijk te worden.

In de rustige registratie van de actie hoop je een teken van sobere klasse aan te treffen, die Crime d'Amour in een rijtje plaatst met andere solide Franse thrillers als pakweg La tourneuse de pages, La chambre des morts of Fair Play. Maar in dit geval ontstaat al snel een gevoel van eentonigheid. Wat de makers daarbij beogen met het Japanse getokkel op de soundtrack, levert alleszins geen sluimerende spanning op.

De prent straalt beslist enige degelijkheid uit, maar mist een wat complexere karakterontwikkeling en had in zijn vormgeving best wat vitaliteit kunnen gebruiken. Bekijk de film dus best als een mooi samenspel tussen twee sterke actrices.

Sven De Schutter Helemaal (niet) akkoord? Lees de

Let op: wanneer u verder gaat zit de kans er dik in dat het einde van de film verklapt wordt met alle gevolgen voor uw filmervaring vandien.

ik wil mijn pret bedorven zien

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Isabelle vermoordt Christine, zet heel wat valse sporen uit die naar haar wijzen om dan vervolgens met nog meer geprefabriceerde tegenbewijzen aan te komen zetten, waardoor ze uiteindelijk onschuldig wordt verklaard. Haar collega ontdekt alles maar zijn trouw garandeert dat hij zal zwijgen. Zo kan de geschiedenis zich mogelijk herhalen, want Isabel is wellicht al even genadeloos als haar vermoorde bazin.