Mindhunters

Genre: Thriller | Duur: 1u46 | Release: 21 Juli 2004 | Land: VS, Nederland | Regie: Renny Harlin | Cast: LL Cool J, Christian Slater, Patricia Velazquez, Val Kilmer

Zeggen de films Driven, Deep Blue Sea en 'Cutthroat Island' je iets? Denk je dan: "Woww, wat een leuke films!"? Ga dit zien! Als je een beetje hersenloos entertainment wil, geweerschoten tot je favoriete geluidjes behoren en je FBI-thrillers nog stééds niet beu bent, snel er dan hene!



Wat valt er te melden? Uit een groep van een 7-tal FBI-agenten moet er ééntje worden uitgekozen tot 'mindhunter': een agent die in de huid van een psychopaat kan kruipen, zijn of haar volgende stappen achterhaalt én hem of haar zo vat. Wonder boven wonder, er zit een psychopaat tussen de flikken. Niet enkel dat, ook nog eens een mindervalide -hoe die dan FBI-agent mag blijven, beats me- en een zwarte indringer annex observator. Alle minderheidsgroepen moeten uiteraard aanwezig zijn: political correctness voorop! Als ultieme test moeten de 8 (de zwarte indringer incluis, dus) een weekend op een eiland doorbrengen. Niet echt spannend, zou je zeggen. Tot blijkt dat de psychopaat annex seriemoordenaar begint toe te slaan.



Dat is zowat het enige leuke: het wachten, het uitkijken naar het volgende stukgeslagen horloge, dat telkens weer een volgende valstrik aankondigt en dus ook een volgende moord. Als liefhebber van het nu jammerlijk haast onvindbare gore-genre, had ik wel op iets meer spektakel gehoopt, maar het kon ermee door.



Het wachten geeft je een bijkomend spannend aspect: het gissen. Wie heeft het gedaan? Wie is de psychopaat? Ze hebben allemaal redenen om het te doen.. Geen enkele agent zou 'mindhunter' mogen worden van de 'chief', zo hadden ze reeds gelezen in de aanbevelingen. In hun jeugd hebben ze allemaal wel iets vreselijks meegemaakt (ouders werden vermoord, zusje verkracht, etc.). Jaloezie alom en verachting evenzeer, gemengd met een beetje collegialiteit en loyauteit. Dit laatste om aan de kijker toch ook een morele boodschap mee te geven.



Toch nog een sterretje en dat om de -hoewel zeer minieme- psychologische spanning. De zoektocht naar zielsgenoten, de aftasting van het vertrouwen en het wachten op maandagmorgen (mocht je het al vergeten zijn -geeft niets hoor - het gaat hier om een week-end). Om de special effects, die af en toe wel zeer tof waren, de marionetten, het dominosymbool annex -effect én uiteraard de sneeuwvlokjes (schuilt er in mij dan toch een romanticus?).



Misschien ook omdat het nu eenvoudigweg een lachwekkende film is: het zou toch maar fout zijn, mochten bij de FBI psychopaten werken (maar niets tegen rolstoelpatiënten!). Rotte elementen moeten gedelete worden! Merk dan ook nog op dat de film eigenlijk net na 9/11 (dat ding met die vliegtuigen en die twee torens daar) gedraaid had moeten worden, maar omwille van allerlei 'omstandigheden' telkens verschoven werd.



Om kort te gaan, actiefilms zijn actiefilms, een beetje zoals de Quick: het smaakt altijd hetzelfde. Te zoute frieten of vadsig vlees, slechte service. Je betaalt dan 7? , maar als je na het degoutante maal buitenkomt, merk je dat je nog altijd honger hebt.

Beau Janssens Helemaal (niet) akkoord? Lees de

Let op: wanneer u verder gaat zit de kans er dik in dat het einde van de film verklapt wordt met alle gevolgen voor uw filmervaring vandien.

ik wil mijn pret bedorven zien