Red Eye

Genre: Thriller | Duur: 1u25 | Release: 12 Oktober 2005 | Land: VS | Regie: Wes Craven | Cast: Brian Cox, Rachel McAdams, Cillian Murphy

Wes Craven is met legendarische prenten als Last House on the Left, The Hills have Eyes, A Nightmare on Elm Street en de Scream-trilogie dé Amerikaanse (B-) horrorregisseur van de laatste decennia.



Toch doet een filmaffiche die zijn naam bevat ons sinds de eeuwwisseling niet bepaald meer naar het bioscoopcomplex hollen -daarvoor heeft hij zijn naam net iets te vaak verbonden aan inferieure prenten die door vroegere medewerkers worden gemaakt, genre Dracula 2001 en They. Craven is de laatste jaren teruggekeerd naar zijn eerste liefde - hij doceert terug wat literatuur aan de universiteit - en het leek even alsof hij geen cinematografisch ei van belang meer te leggen had.



Maar niks blijkt minder waar. Beterschap is op komst. Niet alleen produceert de professor binnenkort de remake van zijn eigen The Hills Have Eyes, in een regie van de getalenteerde Alexandre Aja (de man van Haute Tension/Switchblade Romance, met de Belgische actrice Cécile de France). Craven heeft zich ook zelf terug in zijn vaste regiestoeltje gedeponeerd, met een stevige thriller tot gevolg.



Hoewel, thriller? Het leuke aan Red Eye is de manier waarop je eerst een romantische komedie lijkt te kijken - Lisa ontmoet Jack op het vliegveld -, daarna een psychologische thriller - op het vliegtuig blijkt Jack een een koelbloedige killer - en tenslotte een stevige actieprent - Lisa en Jack vechten het uit -. Elk van die drie is bovendien fun.



Want terwijl Murphy met zijn kille helblauwe ogen schitterend van cute naar creepy gaat, blijft Craven de spanning langzaam maar zeker opvoeren. En eens er op het eind wordt gevochten, gebeurt dat one on one, met loeiharde kopstoten, hockeysticks of brandblussers.



Resultaat is een tamelijk korte en leuke film, die niet overloopt van spankracht of complexiteit, maar zeker entertaint. Craven blijft cool!

Jan Sulmont Helemaal (niet) akkoord? Lees de

Let op: wanneer u verder gaat zit de kans er dik in dat het einde van de film verklapt wordt met alle gevolgen voor uw filmervaring vandien.

ik wil mijn pret bedorven zien