The Housemaid

Genre: | Duur: 1u46 | Release: 2 Februari 2011 | Land: Zuid-Korea | Regie: Im Songsoo | Cast: Lee Jung-Jae, Do-yeon Jeon

Aangezien Zuid-Korea voornamelijk grandioze films onze richting uitstuurt, was het uitkijken naar The Housemaid, een losse bewerking van Hanyo, een beklemmende psychothriller uit 1960 die het genre mee hielp definiëren en bepalend was voor de Zuid-Koreaanse cinema. Deze nieuwe versie klutst de ingrediënten van het origineel door elkaar, maar helaas met minder effect.

 

In deze variant is het uitgangspunt immers niet wat een duivelse dienstbode zoal kan aanrichten in een vredevol huishouden, maar wel wat een kille en veeleisende familie aanvangt met het argeloze kindvrouwtje dat ze als huismeid aanwerft. De zakelijke Hoon meent immers al snel het recht te hebben haar als minnares – of zeg maar seksobject – te mogen inschakelen. Zijn zwangere echtgenote Haera en haar nietsontziende moeder zullen dat echter niet zomaar laten gebeuren. De rol van de oudere huishoudster Mrs Cho blijft aanvankelijk vaag.

Waar de originele film een redelijk beangstigende atmosfeer opriep om in se eigenlijk de standenmaatschappij te hekelen, gaat regisseur Im Sangsoo (The Good Lawyer’s Wife) het niet zo ver zoeken. Hij stelt zich tevreden met een oppervlakkig drama met een beklagenswaardige protagoniste, dat daarna overgaat in een iets meer beklemmende psychologische thriller. De beeldvoering is bijzonder elegant, de soundtrack lovenswaardig en de acteurs uitmuntend, maar de film boeit toch slechts op een primair niveau. De vranke seksscènes onderstrepen het gebrek aan subtiliteit en degraderen de film tot de uitbeelding van een stupide macho-fantasie.

Oppervlakkig drama met een beklagenswaardige protagoniste, dat daarna overgaat in een iets meer beklemmende psychologische thriller

Het ten tonele voeren van de cartooneske grootmoeder en de naar hysterie neigende, incoherente en zelfs potsierlijke finale laten de film flink aan krediet verliezen, waardoor je uiteindelijk de vraag kan stellen wat het uitgangspunt van deze remake was. Tijdverspilling is deze film geenszins, maar erg betekenisvol is-ie evenmin. 

Sven De Schutter Helemaal (niet) akkoord? Lees de

Let op: wanneer u verder gaat zit de kans er dik in dat het einde van de film verklapt wordt met alle gevolgen voor uw filmervaring vandien.

ik wil mijn pret bedorven zien

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Onze huismeid pleegt zelfmoord voor de ogen van de hele familie, door zich op te hangen aan de luster én zichzelf ook nog eens in brand te steken.