Hate Me
rating

Duur: 17 min. | Land: Italië | Regie: Kristoph Tassin | Cast: Francesca Grilli, Kristoph Tassin | Scenarist: Kristoph Tassin | Producent: Kristoph Tassin

Met grijze, mistige openingsbeelden creëert ‘Hate Me’ al van bij de aanvang een gevoel van ontheemding. De voice-over verkondigt ons een theorie over de transformatie van mens tot zombie. In schimmige beelden zien we een jonge vrouw die zich doorheen een ontwaak- en ontbijtritueel worstelt en nadien gaat werken. Haar bezigheden worden visueel inventief in beeld gebracht, vaak door het typische out-of-focus van een bewakingscamera. In wat als een illustratie van de mechanisering van een deprimerend leven kan gelden (ondersteund door een geluidsband met fabrieksgeluiden), zien we hoe de angstige en benauwde vrouw zichzelf fervent de vernieling in helpt. Polanski’s ‘Repulsion’ is niet veraf. De hysterie van de protaoniste leidt uiteindelijk tot een bloedbad.

Dialoog is er niet in deze Italiaanse kortfilm, de ijzige geluidsband draagt bij tot meer verstoring en waanzin. Het fragmentarische dat de ‘stream of consciousness’ met zich meebrengt is echter weinig origineel, terwijl de lichte pretentie ervan wat verveelt. ‘Hate Me’ werkt uiteindelijk op het goedkope niveau van een horrorfilm, maar is als metafoor van iemand die worstelt het met lege bestaan beter geslaagd. Het industriële kader is daarbij een passend decor, terwijl de demonen die de vrouw kwellen naar Japanse manga verwijzen.

Sven De Schutter