Le Barbier
rating

Duur: 19 min. | Land: België | Regie: Julie Decarpentries | Productiehuis: INSAS

De klanten van barbier Roger zijn daklozen, ex-gevangenen, alcoholisten. Ze laten zich gratis kappen in het centrum waar Roger hen zwierig met kam, schaar en tondeuse bewerkt. Hij heeft er zijn werk mee: "Ils ne payent pas ici mais, ils sont difficiles pareil. Ils aiment bien que ça soit à leur goût". Niet abnormaal, het zijn mensen met eenzelfde trots als een ander. De film is daarvan doordrongen –deze schitterende documentaire is het absolute tegengestelde van een freakshow.

De regisseur komt zelf nauwelijks in beeld –in een paar shots is waar een schijn van haar cameraman te zien in de kappersspiegel. Toch is ze sowieso expliciet present door haar offscreen vragen. Als was ze Agnès Varda (Les Glaneurs et la Glaneuse) weet ze hen moeiteloos de meest essentiële verhalen te ontlokken –de gedwongen rust van de kappersstoel doet wonderen. Ze brengen hun mensonterende sagen soms verrassend eloquent, tussen de rochels door.

Eén minuut ver is deze film, en je weet al dat je kwaliteit aan het kijken bent: besneeuwde stadsbeelden worden opgevolgd door een frontaal shot van een tijdsaanduidende wandklok en, daaronder, een oude, zich opmakende kapper. Van dat moment af weert Decarpentries echter alle visuele spielereien à la Varda. Beeldend en inhoudelijk blijft de focus standvastig op de barbier-biechtvader en zijn klanten, die moeiteloos blijven intrigeren.

Jan Sulmont