La boîte de sardines
rating

Duur: 09 min. | Land: België | Regie: Marie-Louise Colon

Kleine zeemeerminnen zingen hun verleidingslied tot één van hen verstrikt raakt in de netten van een vissersboot en met gevangen sardines wordt ingeblikt. Wanneer een verraste visser haar aantreft tussen de smakelijke visjes besluit hij haar leven te sparen. De sirene doet ze wat ze kan om haar nieuwe vriend gunstig te stemmen, maar haar dagelijkse gezang begint hem al snel te vervelen. Hij vindt zijn koffie minstens even belangrijk als haar gezelschap. Het grote-mensen-sprookje krijgt een macaber staartje.

De onbevangen tekenstijl van Colon schept een onbezorgde, veilig aandoende sfeer. De lieflijke en zachte kleuren laten allerminst uitschijnen dat de vertelling tegen het einde een scherpe wending neemt.  Net dit valse gevoel van voorspelbaarheid geeft de ommezwaai zijn kracht.

Met veel gevoel voor humor klaagt Louise-Marie Colson de patriarchale cultuur aan. Dit alternatief op de klassieke mythes, waarin de sirenes doorgaans aan het langste eind trekken, reduceert een vrouw die niet voor eten kan zorgen zelf maar tot voedsel. Dat de liefde van de man door de maag gaat wordt al langer beweerd, maar op deze manier hadden we het nog niet bekeken.

De zeemeermin in La boîte de Sardines weet misschien het hoofdpersonage niet te verleiden, maar de jury van Anima 2012 alleszins wel. De kortfilm werd bekroond met zowel de RTBF prijs als de Grand Prix de la Fédération Wallonie-Bruxelles.

Rob Jacobs