Harpya
rating

Duur: 09 min. | Land: België | Regie: Raoul Servais | Cast: Sjoert Schwibethus, Fran Waller Zeper, Will Spoor | Scenarist: Raoul Servais

Raoul Servais is bekend om zijn experimenten met animatiestijlen, Harpya is Servais’ eerste poging om live action beelden te combineren met animatie. Hiervoor werkt hij met een zelf ontworpen techniek die destijds een erg indrukwekkend resultaat gaf. De film won in 1979 een Palme d’Or op Cannes, al lag de verdienste hiervoor niet enkel bij het technische aspect. De kracht van Harpya schuilt zit ‘m immers evenzeer in de sfeer en de metafoor van het verhaal.

In deze kortfilm zien we hoe een man een vrouw van haar aanvaller redt. De vrouw blijkt een harpij te zijn (uit de Griekse mythologie, een gevleugelde vrouw) en de man neemt haar mee naar huis. De harpij blijkt echter een niet te stillen honger te hebben en gunt de man rust noch eten voor zichzelf. Wanneer ze ook zijn benen afbijt, probeert hij te ontsnappen, maar de harpij achtervolgt hem. Uiteindelijk gaat de man volledig door het lint en hij probeert haar te vermoorden, waardoor de vicieuze cirkel zich blijft herhalen.
Het verhaal van Harpya kan op vele manier geïnterpreteerd worden en geeft ons enkele interessante bedenkingen over de menselijke natuur. Het idee waarbij iemand slachtoffer wordt als gevolg van een barmhartige poging om te helpen, vormde bijvoorbeeld ook de opzet van de kortfilm Pivot (van regisseur André Bergs).

Lugubere parabel over de menselijke natuur

De sfeer van Harpya is op zijn mist luguber te noemen. De hele film speelt zich af tijdens de nacht en wordt gekenmerkt door blauwtinten tegen een zwarte achtergrond. De decors en kostumering lijken weggelopen te zijn uit de Belle Epoque. IJzige stiltes worden afgewisseld met krassende en andere bizarre geluiden. Dit zorgt samen met het bizarre verhaal voor een macabere en bevreemdende kijkervaring. Het jammere is wel dat de technologie vandaag verouderd aanvoelt en de bewegingen zeer houterig overkomen.

Jeroen Van Rossem