Cargo
rating

Duur: 29 min. | Land: Nederland | Regie: Laura Waddington

Cargo is het relaas van videokunstenares Laura Waddington die zich -niet na enige moeite- aan boord wist te werken van een containervrachtschip. Ze filmt van op een veilige afstand de bemanning en schiet verdoken beelden van de verschillende stops in de vaak zwaarbewaakte havens in het Nabije Oosten. Uit de meer dan zestig uur beeldmateriaal maakte ze achteraf een intuïtieve selectie. De beelden die ze toont in Cargo zijn aan de ene kant vrij abstract en afstandelijk maar tegelijk heel erg mooi door het soms schilderachtige kleurgebruik, of door de korrelige beeldtextuur.

Het leven van de bemanningsleden wordt gekenmerkt door zware fysieke arbeid, harde leefomstandigheden, achterstallige lonen van onbereikbare werkgevers, en vooral eindeloos rondreizen zonder een finale bestemming. Gezien veel van de bemanningsleden geen papieren hebben mogen ze nergens aan land gaan en leven als gevangenen op hun schip, gedoemd om eindeloos op zee te blijven ronddobberen.

In het begin van de film vraagt de kunstenares zichzelf luidop af of haar beelden eigenlijk wel in staat zijn iets te vertellen over het leven van deze mannen. Op een manier die sterk doet denken aan het werk van Herman Asselberghs (Capsular, A.M./P.M.) kiest Waddington er dan ook voor de hiërarchie beeld-geluid om te keren en een voice over als centraal narratief element te introduceren. In de tekst brengt ze haar persoonlijke relaas van de reis en probeert tegelijk een portret te schetsen van deze onbekende en ongemeen harde wereld. Het resultaat is een soort travelogue, een subjectieve mix van fictie, reisverslag en documentaire. De score van de hand van Simon Fisher Turner, vroegere huiscomponist van Derek Jarman draagt bij aan de nogal melancholische toon van de film.

Ils Huygens