In Transit
rating

Duur: 00 min. | Land: België | Regie: Wim Baeten | Cast: Alex Cassiers, Liesje Sadonius, Marie Connelly, Mole Wetherell | Productiehuis: KASK

Na een proloog waarin piloot Sherman een hersenscan ondergaat en mijmert hoe berooid hij eigenlijk wel is, krijgen we afwisselend statische shots van gangen en hotelkamers, tiltbewegingen vanuit liften en automatische trappen of onderwatershots van speelgoedvliegtuigjes. Sherman dwaalt rond in zijn internationale luxereizigersbestaan en laat zijn gedachten de vrije loop. Af en toe worden die onderbroken door het blonde meisje Clara dat meereist en in Sherman een kompaan vindt. Zou het ene continuïteitsfoutje (een oudere man vertelt eerst frontaal en heeft bij een zijdelingse blik van veraf plots een bril op de neus) bewust zijn ingelast, als symbool voor Shermans vervreemding?

Hoe dan ook, dit afstudeerwerk baadt in mooie beelden van Renaat Lambeets (Any Way the Wind Blows, Brod Ludaka). De expliciete verwijzing naar Tom Wolfes' Bonfire of the Vanities wordt af en toe expliciet gemaakt ("I believe I deserve a life of material richness because of my troubled inner self") maar gaat niet echt verder in op dat thema, tenzij het idee zou zijn dat de puurheid van kinderen je van de existentiële leegte kan redden. Desalniettemin is de relatie tussen Sherman en Clara minstens zo geloofwaardig als de toenadering tussen Murray en Johansson in het thematisch verwante Lost in Translation.

Bovendien kiest In Transit (ondertitel is The White Hotel) voor een stijlfiguur die laatstgenoemde film beter had gemaakt: een bijna zakelijke stream of consciousness in de voice over. Flarden daarvan weten te beklijven, wat deze Engels gesproken sfeerschets de moeite maakt.

Jan Sulmont