13/apr
rating

Duur: 19 min. | Land: Belgiƫ | Regie: Jono Van Belle | Cast: Mieke Bouve, Suzanne Grotenhuis, Dirk Roofthooft | Producent: Narafi

Lila's camera struint met horten en stoten rond in haar kamer. Zij geeft zelf commentaar op de objecten waarbij even wordt haltgehouden, zoals de foto's van haar vader en moeder. Daarna gaat ze op bezoek in het ouderlijke huis. Lila's moeder vindt dat speelse filmen eerst best leuk, maar wordt nerveuzer als het impromptu interview waaraan ze wordt onderworpen, plots over haar ex blijkt te gaan. Lila heeft een mededeling: na tien jaar heeft ze een afspraakje met papa. Met de camera in de hand probeert ze in het reine te komen met het feit dat ze nooit een echte vader had.

De sterke mono- en dialogen ("Mijn hele leven gaat te snel. Maar dit hier gaat te traag") doen nadenken over ouderschap en bloedbanden, maar de grootste kracht van dit breekbare en emotionele filmpje is het enorme naturel waarmee wordt geacteerd. Als je niet wist dat je naar klasseacteurs kijkt, dan dacht je een documentaire te zien. Dat zegt veel over de emotionele waarachtigheid die Jono Van Belle in haar eindwerk aan het Narafi heeft bereikt.

Jan Sulmont