Tanguy's Unifying Theory of Life
rating

Duur: 17 min. | Land: België | Regie: Pim Algoed | Cast: Robrecht Vanden Thoren, Ben Segers, Steve Geerts, Johan Heldenbergh, Marijke Pinoy, Geert Van Rampelberg | Producent: Sint-Lukas Brussel

Schoonmaker Tanguy bestookt zijn collega Grégoire tussen het zwabberen door met de meest wilde verhalen. Hij blijkt een afgestudeerde filmmaker die om den brode gangen schuurt. Daarmee wil hij zijn volgende filmpje betalen. Na de proloog volgt een schitterende openingssequens. Stakhanovistisch malende filmprojectoren op rode achtergrond staan er in ironisch contrast met het punky rock 'n roll titelnummer "Money".

De kortfilm die daarop volgt, lijkt een hilarische voltreffer te worden maar blijkt verrassend sober. Het leuke thema - de desillusie van de pas afgestudeerde (film-)student- wordt halfernstig uitgewerkt. Enkele woordgrapjes terzijde (Tanguy en Grégoire hebben een korte, hilarische discussie over de vakbond) slaan de paar jokes de bal mis  Algoed neemt zijn toevlucht tot kots en stront. Gelukkig is er de klasse van de acteurs. Hoofdrolspeler Robrecht Vanden Thoren is bijzonder overtuigend (lees hier een interview met het talent uit De Laatste Zomer). En ook het acteurscombo dat hem omringt is top. Als respectievelijk Tanguy's moeder en collega zijn Pinoy en vooral Heldenberg getypecast. Ze scheren voor de zoveelste keer hoge toppen met hun volkse naturel. Steve Geerts en Olympique Dramatiquers Ben Segers en Geert Rampelberg (Cologne) spelen hun karikaturale nevenpersonages - de voortvarende makelaar, de débardeurs dragende, snoeverige ambtenaar- net goed genoeg opdat ze niet dadelijk zouden vervelen. Helaas krijgen ze nauwelijks iets om hun tanden in te zetten: na de leuke opening en dito credits is het vet al van de soep. Algoed probeerde waarschijnlijk een soort Vlaamse Kaurismäki te maken: tragikomische, menselijk mooie losers helpen elkaar uit de shit. Helaas staan daar geen ambitieuze, veelgelaagde beeldtaal of scherpe detailobservaties tegenover, zoals bij de immer dronken Fin. Daardoor is het moeilijk om bij het eind Tanguy's open voorzet ("'t Is gewoon een slecht scenario") niet binnen te koppen. Bekijk dit filmpje toch maar, minstens om de klassevolle opening en de puik presterende acteurs.

Jan Sulmont