Wolf
rating

Duur: 14 min. | 2010 | Land: België | Regie: Benjamin Van De Water | Cast: Zeno Willaert, Wim Willaert | Scenarist: Benjamin Van De Water | Producent: Sint-Lucas

Benjamin Van De Water, die eerder al een eervolle vermelding kreeg op het zevende Internationale Filmscholenfestival van ESAP in Portugal met zijn film Bunker, keert dit jaar terug met Wolf.

In deze film volgen we een man die samen met zijn zoontje op het platteland woont, waar ze geplaagd worden door een wolf. Na een mislukte poging om het dier te vangen, waarbij de man gebruik maakt van een kip als lokmiddel, besluit hij het neer te schieten. Hij bouwt een houten constructie en keert 's nachts met zijn zoontje terug. Eens aangekomen op de plaats, merkt hij dat de constructie weg is en begint gefrustreerd in het wild te schieten. Wanneer hij 's morgens een geluid hoort, probeert hij de wolf te vangen maar zijn poging kent een ongelukkige afloop.

Het verhaal heeft dan wel niet veel om het lijf, het is vooral de manier waarop het verteld wordt waardoor deze kortfilm uitblinkt. Van De Water schetst een beeld van de obsessie van een man en kiest hier voor een puur visuele vertelstijl, waarbij enige vorm van dialoog of uitleg ontbreekt. De meerwaarde hiervan zit in de bijdrage aan de opgeroepen sfeer van de film. De afwezigheid van dialoog, alsof het haast zinloos is om te praten, zorgt samen met het trage tempo en de visueel verbluffende beelden, waarbij er veelvuldig gebruik gemaakt wordt van geësthetiseerde shots en temps mort, voor een mystieke, bezwerende sfeer. Deze sfeer, samen met de dreunende muziek in de nachtscene en de visuele afwezigheid van de wolf, herleiden het wezen haast tot iets mythologisch en monsterlijk.

Visueel verbluffende en woordenloze film over obsessie.

Het gebruik van temps mort zorgt echter vaak voor een abstracte narratieve cinema, en ook hier is dat het geval. Mede door het totale gebrek aan dialoog is de kans dan ook reëel dat je als kijker met vragen blijft zitten op het einde van de film. Veel elementen worden bovendien vaag uitgewerkt, waardoor de begrijpelijkheid van het geheel te zeer afhangt van de interpretatie van de kijker. Daarom zou het interessanter geweest zijn als de kijker meer relevante informatie aangeboden kreeg, vooral tijdens de openings- en nachtscene.

Ondanks dit kleine hekelpuntje, blijft Wolf een indrukwekkende film en bevestigt Benjamin Van De Water nog maar eens zijn status als beloftevolle jonge regisseur met een sterke visuele stijl.

Jeroen Van Rossem