Vanaf Hier
rating

Duur: 09 min. | 2010 | Land: Nederland | Regie: Margot Schaap | Cast: Lidewij Mahler, Martijn Hillenius, Medi Broekman | Scenarist: Margot Schaap | Producent: René Huybrechtse, Paul Ruven, Marlou Rutten | Productiehuis: Talent United BV

Margot Schaap ontkent niet dat ze inspiratie haalt uit haar eigen leven en kiest dan ook consequent voor hoofdpersonages die ongeveer haar eigen leeftijd hebben. Met haar eindexamenfilm Gaandeweg won ze de Tuschinski Award, de prijs voor de beste studentenfilm en in 2009 kreeg ze dankzij NPS en het CoBo=Fonds de kans om Lynn te maken voor de serie van One Night Stands.

In Vanaf Hier keert de verwarde Sophie (Lidewij Mahler) terug in de tijd en herkauwt herinneringen aan haar ex-vriend om te achterhalen waarom hun relatie precies misliep. Ze start vanaf hier. De naam Sophie is niet toevallig gekozen. Gedurende de volledige film hoor je de monotone en pijnlijk onverschillige voice-over van Gijs, haar ex-lief, die zijn laatste mail voorleest. Deze tekst is gebaseerd op Take Care Of Yourself, een werk van Sophie Calle waarvan de titel verwijst naar de laatste regel van de afscheidsbrief van haar ex.

De film vat op een voorzichtige maar aangrijpende manier de sfeer waarin zij vertoeft en het gevoel dat zij ervaart.

Via subjectieve associaties herbeleeft Sophie bepaalde situaties en doormaakt ze al beleefde conversaties opnieuw. Zo tracht ze haar verleden een plaats te geven. Op korte tijd krijgen we een vrij diepgaand beeld van haar persoonlijkheid. Verdoofd en met waterige ogen slaagt dit personage erin om zonder dramatische scènes of extreem emotionele ontboezemingen een gevoelige snaar te raken. Een perfecte logica of chronologie is ver te zoeken, maar dat is dan ook compleet naast de kwestie. De film vat op een voorzichtige maar aangrijpende manier de sfeer waarin zij vertoeft en het gevoel dat zij ervaart.

 

Margot Schaap maakt gebruik van stilistische hulpmiddelen om dit introspectieve proces in beelden om te zetten. Terwijl Sophie voorwaarts beweegt, wordt haar omgeving als het ware teruggespoeld. Alles gebeurt achterstevoren. De camera volgt Sophie aan de hand van trage tracking shots en bewaart een beheerst tempo. De sfeer is toegenegen en triest, maar ook surrealistisch. De opening van de film is bijvoorbeeld een prachtige scène van Sophie die afscheid lijkt te nemen van haar gebroken hart en het in een Tupperware-doosje het water op laat glijden. De overgangen en sfeerveranderingen gebeuren echter zo naturel en bescheiden dat die combinatie perfect geloofwaardig wordt.

 

Bekijk online

Brecht Masschaele