Inauguration of the Pleasure Dome
rating

Duur: 38 min. | Land: VS | Regie: Kenneth Anger | Cast: Paul Mathison, Joan Whitney, Anaïs Nin, Curtis Harrington, Kenneth Anger, Marjorie Cameron, Samson De Brier | Scenarist: Kenneth Anger | Producent: Kenneth Anger | Productiehuis: Puck Film Productions

Na Scorpio Rising is Inauguration of the Pleasure Dome, verwijzend naar het gedicht Kubla Kahn van Samuel T. Coleridge, waarschijnlijk het meest bekende werk van Kenneth Anger. In deze op Aleister Crowley?s leer gebaseerde film krijgen we een samenkomst te zien van een aantal mythologische en Bijbelse figuren, waaronder de goden Shiva, Afrodite, Isis, Hecate, Astarte en Pan maar ook figuren zoals Lilith, de Duivelse Paus en Cesare, de slaapwandelaar uit Robert Wiene?s expressionistisch meesterwerk Das Cabinet des Dr. Caligari. Al deze figuren komen samen voor een zwarte mis in de Pleasure Dome, waarvoor het extravagante huis van Samson De Brier, die de rollen van Shiva, The Great Beast en Osiris voor zijn rekening neemt, werd gebruikt. Na hun aankomst in de Pleasure Dome en het uitdelen van geschenken, wordt er overgegaan tot de ceremonie door het drinken van een soort elixir waardoor ze beginnen te hallucineren. Om het effect van de intoxicatie en de hallucinaties weer te geven maakt Anger op inventieve wijze gebruik van superimpositie. Zo toont hij onder andere de personen in verschillende toestanden op eenzelfde beeld, iets dat tot dan toe ongezien was in cinema. Maar hij gebruikt ook beelden van andere films waaronder de jurkendans uit zijn eigen Puce Moment en sc?nes uit oude Hollywood films zoals Dante?s Inferno en Just Imagine. Het gebruik van superimpositie is dan ook opmerkelijk in deze film, en wordt naast het hallucinatorische effect ook gebruikt om magisch of seksuele symbolische betekenissen op te roepen. Het gebruik van de techniek neemt ook toe naarmate de film vordert, waarbij Anger tot zelfs drie a vier beelden op elkaar plakt. Hoewel dit aansluit bij de toenemende chaos in het verhaal, kan bij de kijker het gevoel ontstaan dat het visueel wat al te chaotisch en te verwarrend wordt. Ook het gebruik van kleuren is opmerkelijk in de film, waarbij Anger je onderdompelt in een waar kleurenbad dat gebaseerd is op magische kleuren uit Crowley?s Thelema. Gecombineerd met prachtig ontworpen kostuums zorgen deze kleuren en de surrealistische taferelen, waarbij het opmerkelijke detail voor compositie in het oog springt, samen met gebruik van de superimposities dat elk beeld als het ware op je netvlies gebrand wordt. En net als in elke andere film van Anger speelt ook muziek een belangrijke rol. De dramatische operamuziek past perfect bij de beelden, waarbij de muziek verandert naarmate de beelden en de sfeer evolueren van een dromerige, haast sacrale sfeer in het begin naar de chaotische decadentie van de drug inname en de heilige orgie die hieruit volgt. Dit alles leidt aldus tot een unieke sensorische ervaring die niemand onbewogen zal laten. Jeroen Van Rossem

Jeroen Van Rossem