Lucifer Rising
rating

Duur: 28 min. | Land: VS | Regie: Kenneth Anger | Cast: Jimmy Page, Chris Jagger, Myriam Gibril, Donald Cammell, Bobby Beausoleil, Kenneth Anger, Marianne Faithfull | Scenarist: Kenneth Anger | Producent: Kenneth Anger | Productiehuis: Puck Film Productions

In 1972 slaagde Kenneth Anger er eindelijk in om zijn magnum opus Lucifer Rising te maken, hoewel de film pas in 1981 gedistribueerd zou worden. Maar liefst 15 jaar lang heeft hij moeten worstelen om zijn geesteskind te vervolledigen sinds de opnames die begonnen waren in 1966. Het uiteindelijke resultaat is een bezwerende, mystieke film waarin hij een aantal kosmische en bovennatuurlijke rituelen en ceremonieƫnn filmt die de komst van Lucifer aankondigen.

Net als Aleister Crowley vermengt hij hierbij elementen uit de Egyptische, Joodse, Babylonische en Hindoe religies, die zo een wederopstanding van het Heidense inleiden. De film opent met prachtig geschoten beelden van vulkanische activiteiten die een zekere oerkracht uitstralen en je meenemen naar een primitief tijdperk. De Egyptische godin van het Leven verschijnt in het beeld en door middel van een ankh communiceert zij met haar partner Osiris, god van de Dood. Samen gebruiken ze hun krachten op bliksem op te roepen op de aarde. Na deze inleiding die een droom blijkt te zijn van een magi?r, volgt de camera deze man tijdens zijn occulte handelingen.

De kracht van de film zit vervolgens in de manier waarop Anger beelden van de magiƫr die Lucifer probeert op te roepen afwisselt met meer mythologische beelden. Hierbij speelt het concept van het licht en Lucifer als de morgenster een belangrijke rol. De mystieke beelden nemen ons mee van de tempel van de magi?r naar de Egyptische piramiden, Stonehenge en een Keltisch altaar voor de Zonnegod in het Zwarte Woud in Duitsland. Net zoals in zijn andere films maakt Anger hier gebruik van cross-cut montage en talrijke inserts, gaande van beelden van dieren en Aleister Crowley tot occulte en kosmische symbolen. Op deze manier wil hij symbolische magische betekenissen oproepen en zijn film een soort esoterische kracht geven.

Ook de psychedelische rockmuziek van Bobby Beausoleil speelt een belangrijke rol in het oproepen van die mystieke, haast kosmische sfeer die aanwezig is in de film. Wanneer Lucifer naar het einde toe verschijnt, verwerpt hij de liefde van Lilith, die op de aarde rond doolde, en komt zijn destructieve natuur naar boven. We keren terug naar het oude Egypte en zien vliegende schotels voorbij vliegen die het begin van een nieuw tijdperk aankondigen. Een laatste shot toont een schilderij met de schaduw van Lucifer, omgeven door licht, de figuren uit de film en vliegende schotels die over een piramide vliegen. Op deze manier wordt er een soort eenheid gegeven aan de ritualistische beelden.

Net als zijn vorige films zoals Invocation of My Demon Brother en Inauguration of the Pleasure Dome is Lucifer Rising uiteindelijk een soort psychedelische, occulte trip waarbij de regisseur het concept film gebruikt als een middel om magie te beoefenen. Het is aan de kijker om mee te gaan in de beelden en zich te laten betoveren door deze audiovisueel overweldigende, doch bevreemdende ervaring. Jeroen Van Rossem

Jeroen Van Rossem