Vasco
rating

Duur: 11 min. | Land: België, Frankrijk | Regie: Sébastien Laudenbach | Scenarist: Sébastien Laudenbach | Producent: Arnaud Demuynck | Productiehuis: La Boîte

In Vasco, de nieuwste animatiekortfilm van Sébastien Laudenbach, staat de tweestrijd tussen het verlangen naar vrijheid en de nood aan affectie centraal. Een confrontatie tussen twee werelden waarin het hoofdpersonage Vasco terecht komt en keuzes zal moeten maken. Vanuit zijn stulpje kijkt hij gefascineerd naar de zee, waarvan de horizon blijkt te bestaan uit dansende walvissen.

Wanneer hij echter Rosa ontmoet, toont zij hem haar horizon. Ze wordt zijn nieuwe horizon en object van verlangen. Door middel van het vlees van een dode walvis, kussen en betonnen muren probeert ze hem bij haar te houden. Maar de lokroep van de vrijheid is te groot. Hij besluit weg te lopen. Ver weg, naar onbekende oorden, tot hij één wordt met de natuur. Laudenbach behandelt universele thema's als dromen, hoop, verlangen en misnoegdheid op een zeer poëtische en symbolische manier. De beelden pogen geen realisme weer te geven, maar wel de gevoelswereld van het hoofdpersonage.

Poëtisch dromen

Hierdoor speelt de film eerder als een droom vol surrealistische taferelen en sfeervolle momenten. Zo wordt de eenheid tussen Rosa en Vasco weergegeven door een samensmelting in een dansend abstract figuur. Doorheen de film speelt de zee als metafoor voor de vrijheid een belangrijke rol, geplaatst tegenover de strak vormgegeven betonnen gebouwen, als een soort gevangenis waar zij in wonen. Het belang van de zee komt ook terug in het audiovisuele aspect van de film. Zo hoor je voortdurend tussen de ondersteunende muziek de golven van de zee, het gezang van walvissen en het knarsend geluid van het zand. Het meest opvallende op artistiek vlak is waarschijnlijk het gebruik van geanimeerd zand om de film vorm te geven. Hierbij worden alleen de kleuren zwart, wit en rood aangewend, wat een bijzonder stilistisch resultaat oplevert.

Jeroen Van Rossem