La Femme à Cordes
rating

Duur: 16 min. | 2010 | Land: Frankrijk | Regie: Vladimir Mavounia-Kouka | Cast: Sylvie Lumière, Guillaume Delaunay, Eloïse Decazes, Alexandre Arch | Scenarist: Marie Amachoukeli, Vladimir Mavounia-Kouka | Producent: Jérôme Barthélemy, Daniel Sauvage | Productiehuis: La boîte productions, Caïmans Productions

Vladimir Mavounia-Kouka won in 2007 met A Feu de Prijs voor de Beste Animatie in Clermont-Ferrand. Hij mocht in 2011 terugkomen met La Femme à Cordes, een filmisch prachtexemplaar dat ook te zien is op Anima 2011 in Brussel!

De 20-jarige Sébastien doolt door de nacht en voelt zich aangetrokken tot een bizarre straatperformance. Een charismatische man met dikke donkere wenkbrauwen en een kin als een bulldozer merkt hem op en nodigt hem uit voor zijn eigen theatershow. Daar wordt Sébastien diep getroffen door de haast buitenaardse verschijning van "la femme à cordes", een vrouw met ingegroeide, vibrerende "slierten" aan haar hals. De obsessie voor deze afhankelijke, kwetsbare en misvormde ster overmeestert hem. Hij ontvoert haar en trapt haast letterlijk in de grootste valstrik van zijn voyeurisme, met alle gevolgen van dien.

De mysterieuze atmosfeer, het meeslepende ritme, de heftige gezichtsexpressies en de krachtige soundtrack maken deze film zowel narratief als visueel boeiend tot de laatste vibratie.

Het geheim achter de realistische stijl van La Femme à Cordes is dat de beelden effectief de geanimeerde werkelijkheid zijn. Mavounia-Kouka liet echte acteurs praten, bewegen en reageren voor de camera, waarna hij hun silhouetten en gelaatsuitdrukkingen overtekende. Wie kritiek geeft op deze "makkelijke" techniek, verliest natuurlijk het voorafgaande proces uit het oog. Deze regisseur verrichtte immers dubbel werk. Vooraf kruipt er cruciale tijd en energie in reële regie, waarna er nog een volledige tweede ronde volgt.

Mavounia-Kouka slaagt er op een meesterlijke manier in om een volstrekt eigen wereld en logica te creëren waardoor je de verschijning en het bestaan van de "femme à cordes" zonder blikken of blozen accepteert. Bepaalde narratieve zijsporen blijven wel onhelder en onverklaard, zoals de vreemde aanwezigheid van Sébastiens moeder en de afwezigheid van zijn vader. Maar de mysterieuze atmosfeer, het meeslepende ritme, de heftige gezichtsexpressies en de krachtige soundtrack maken deze film zowel narratief als visueel boeiend tot de laatste vibratie.

Bekijk de film hier.

Brecht Masschaele