Storyteller
rating

Duur: 07 min. | 2010 | Land: België | Regie: Nicolas Provost

Nicolas Provost volhardt in het exploreren van zijn spiegeltechniek en bezingt ditmaal zijn muze Las Vegas The City of Entertainment. Storyteller vat het verhaal van deze stad mooi samen: de eeuwige verlossing lonkt aan de horizon, terwijl vlakbij het bedrog verraderlijk staat te grijnzen.

De anders zo luidruchtige stad schuift in stilte voorbij. Het moordende stadstempo vertraagt tot een zalvende slow motion. De chaos wordt uitgepuurd tot een even duizelingwekkende strakheid. De beelden van de skyline van deze stad die spektakel en sensatie belooft veroorzaken geen van beide bij de toeschouwer, maar leveren wel sensationele en spectaculaire beelden op die beangstigender lijken dan misschien zelfs de werkelijkheid is.

Zowel de details als het geheel wekken associaties op. Zo herken je er op het eerste gezicht ruimteschepen in à la Star Trek en Star Wars, of onvindbare screensavers. Maar er valt zoveel meer te ontdekken. De stad, gespiegeld rond zijn grondvesten, herinnert letterlijk en figuurlijk aan een zinkende of zwevende stad. "The sky is the limit in Vegas", maar het decadente verderf loert al om de hoek. Hemel en hel omhelzen de stad in een fatale greep. Neonverlichte letters bevestigen een vermoeden en knipogen vuil naar een "Venetian" way of life.

De eeuwige verlossing lonkt aan de horizon, terwijl vlakbij het bedrog verraderlijk staat te grijnzen

Wanneer de stad rond zijn hoogtepunten gespiegeld wordt, verandert de sfeer onmiddellijk. Waar het lollypop-roze "Flamingo" nog een zekere schattigheid in zich droeg, krijgen we plots een hallucinant claustrofobisch gevoel. Als je een losgeslagen stad een spiegel zou kunnen voorhouden, krijg je deze futuristische waanzin als resultaat. Maar zelfs in de waanzin valt er schoonheid te ontdekken. Want hoe knap is het beeld van de duizelingwekkende fontein die verlangend naar zijn evenbeeld grijpt?

Verwacht van Storyteller alles behalve een lijfelijk aanwezige storyteller of een toegankelijke story, maar geef je vooral over aan een zwijgende visuele stadspoëzie die langzaam maar zeker het verhaal in een abstracte vorm giet.

Brecht Masschaele