Contre, tout contre
rating

Duur: 06 min. | 2010 | Land: Belgiƫ | Regie: Yoann Stehr | Filmschool: Ecole Nationale SupƩrieure des Arts Visuels de La Cambre

"Je suis contre les femmes," stelt de mannelijke voice-over bloedserieus, terwijl het scherm tegelijkertijd bezaaid is met uitgeknipte prentjes van borsten. Dat is de ironische toon die Stehr consequent aanhoudt in zijn experimentele meta-kortfilm Contre, tout contre.

Aan de hand van collages worden de kijker, het medium film en de maatschappij op luidruchtige manier in vraag gesteld. Het resultaat werkt niet alleen bewust tegen het Systeem, maar vooral ook op het systeem. Nerveuze stemmen brabbelen door elkaar alsof iemand aan een radio tuner draait. Bestaande beelden worden bewerkt, vermengd, gecombineerd op alle mogelijke manieren om er een nieuwe betekenis aan te koppelen. We herkennen uitgeknipte krantenslogans, vermeldingen van uitgereikte prijzen, flarden filmaffiches, spelende tv-schermen en veelbetekenende prentjes. De techniek van de recyclage is weinig vernieuwend, maar krijgt wel opnieuw een persoonlijke invulling. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat we een duidelijk eerbetoon aan de Franse Nouvelle Vague opmerken.

De bizarre boodschap van dit bevreemdende en surrealistische portret lijkt er eentje van liefde in tijden van eenzaamheid

De overload aan informatie staat symbool voor de huidige copy-paste- en zap-cultuur. Schreeuwlelijke, hybride figuren zitten met hun primaire angsten vastgeklemd in een deftig maatpak. De bizarre boodschap van dit bevreemdende en surrealistische portret lijkt er eentje van liefde in tijden van eenzaamheid. Gelukkig werkt de opeenvolging van de beelden af en toe op de lachspieren, hoewel dat effect net iets vaker bereikt had mogen worden. Toch vormt Contre, tout contre een geslaagd experiment voor een beginnende filmmaker met een eigen stem.

Bekijk de film hier.

Brecht Masschaele