Temps Mort
rating

Duur: 18 min. | 2009 | Land: Frankrijk | Regie: Mohamed Bourouissa

In 2010 werd het fotografisch werk van Mohamed Bourouissa (afkomstig van Algerije) tentoongesteld in het Antwerpse Fotomuseum tijdens de 'Bamako Encounters 2009', dé Biënnale van hedendaagse Afrikaanse fotografie.

Zijn film Temps mort brengt op een originele manier flarden 'dode tijd' van een gedetineerde in beeld. We krijgen geen informatie over de reden van zijn gevangenschap, maar dat doet er ook niet toe. Wat telt is zijn time-out, de tijd die hij in isolement doorbrengt om zich te bezinnen, de specifieke band met zijn kameraad 'buiten' en het wederzijds respect waarmee zij elkaar behandelen.

De twee vrienden communiceren met elkaar via sms'jes die op een knappe manier uitvergroot op het scherm verschijnen. De digitale communicatie en de emotionele geladenheid spreken met een stem die tegelijkertijd hoopvol en berustend klinkt. De ene vertoeft in volle vrijheid buiten de muren, terwijl de ander de wereld aanschouwt van achter de tralies. De vrije vogel vraagt zijn vriend om het leven 'binnen' te filmen met zijn mobiele telefoon en geeft instructies voor de gewenste mise-en-scène. De gevangene gehoorzaamt gewillig en nieuwsgierig.

De film duurt geen minuut te lang, er zit vaart en variatie in de montage en de kijker blijft geboeid tot het einde

De kwaliteit van de beelden beantwoordt niet aan het verwachtingspatroon van een 'nillies'-cinemapubliek, maar vraagt aandacht voor een andere, nieuwe blik. De esthetische meerwaarde schuilt immers net in die wazige en haperige beelden. Ze moeten om te beginnen niet eens het onderspit delven voor de verfijnde kwaliteit van een hogere resolutie omdat ze op zich een bijzondere schoonheid bezitten. Ze herinneren enerzijds zelfs aan een impressionistische schilderkunst en anderzijds aan de intimiteit waarmee moderne mensen hun persoonlijke leven delen met elkaar. Ze gaan bijgevolg gepaard met een sterk gevoel en slagen er ook bijzonder goed in om dat gevoel over te brengen op de toeschouwer. Bovendien duurt de film geen minuut te lang, zit er vaart en variatie in de montage en blijft de kijker geboeid tot het einde.

Brecht Masschaele