Na Wewe
rating

Duur: 19 min. | 2010 | Land: België | Regie: Ivan Goldschmidt | Cast: Issa RUGENDO, Ismaël KAPOSHO, Floris KUBWIMANA, Renaud RUTTEN | Scenarist: Jean-Luc Pening, Ivan Goldschmidt | Producent: Ivan Goldschmidt

Anno 1994 escaleert de strijd tussen Hutu's en Tutsi's in Burundi tot een ware genocide. Ivan Goldschmidt verfilmde het verhaal van Jean-Luc Pening die de burgeroorlog van dichtbij meemaakte. Na wewe toont hoe rebellen een busje tegenhouden en op intimiderende wijze een scheiding tussen Hutu's en Tutsi's maken. Hoe absurd het Hutu-Tutsi-onderscheid was en is weten we ondertussen allemaal. Het bijzondere aan deze kortfilm is dat voor het eerst het conflict in Burundi in the spotlights staat. Goldschmidt maakt de absurditeit van het conflict aan de hand van wat spraakverwarring nog absurder. Zo zien we een slaafje van de rebellen dat niet alleen geld en sigaretten confisqueert, maar ook de koptelefoon van een van de jonge passagiers. Op de (op zich al absurde) vraag welke muziek het precies is, antwoordt de jongen: "U2". Daarop wordt het ding doorgegeven en breekt er grote vreugde uit onder de rebellen die denken dat het om een of andere Hutu-hit gaat. De titel 'Na wewe' is Kirundi, een Bantoe-taal, en betekent niet alleen 'you too' in het Engels, maar klinkt ook als 'U2'. Allez bon, het kan niet op, een streepje muziek van Bono de wereldverbeteraar en alles is in kannen en kruiken.

Dit toch wel behoorlijk ongeloofwaardige verschijnsel wordt nog versterkt door de performances die steeds theatraler worden. De 'acteurs' hadden op enkelen na nooit eerder iets met acteren te maken, maar zijn verdomde specialisten in de expressieve wenkbrauw-moves.

Dat de film een Oscarnominatie in de wacht sleepte roept tegenstrijdige reacties op.

Dat de film een Oscarnominatie in de wacht sleepte roept tegenstrijdige reacties op. Aan de ene kant: natuurlijk! Verhaal op wereldschaal, met een historische-politieke-sociale context, spanning en actie, geweren en dreigementen, tranen en paniek, tragiek die halverwege omslaat in komedie, gebaseerd op waar gebeurde feiten én een happy end. Dat zien ze geweldig graag, daar aan de overkant van de grote plas. Maar aan de andere kant: komaan zeg! Wie regelmatig in kortfilmland rondwaart weet dat er mooiere pareltjes te vinden zijn in ons Belgenland. Maar goed, niet te verzuurd, Na wewe is met momenten wat ongeloofwaardig maar zeker niet slecht. De film getuigt van een zeer professionele productie (knappe fotografie en cameravoering) en is zeer toegankelijk voor het grote publiek. Ideaal om kinderen een idee te geven van wat men doorgaans verstaat onder 'een etnisch conflict' en om bijvoorbeeld ons eigen genante koloniale verleden nog eens uit de doeken te doen. De uitdaging wordt wel om de enerverende intro een acceptabele plaats in het verhaal te geven en om heel hard te ontkennen dat de ontknoping echt wel flauw is.

Brecht Masschaele