Een houten bal
rating

Duur: 10 min. | Land: België | Regie: Maxim Hectors | Cast: Robbe van den Broeck, Stan Reekmans, Sarah Moens, Mathilde Defossez, Anne Defossez | Scenarist: Maxim Hectors | Filmschool: St Lukas

Dit met zon overgoten, visueel gedicht geeft z’n pointe op het eerste gezicht niet prijs. De kijker waant zich in een droom waarin de gebeurtenissen elkaar logischerwijze opvolgen maar geen causale verbanden met elkaar hebben. Uiteindelijk lijken niet de handelingen maar wel de sfeer van primair belang te zijn.

Een gezin dagjesmensen beslist te ontspannen aan een meer. Er wordt gedurende het hele filmpje niet gesproken: de achtergrondgeluiden zijn de eerste bouwstenen van deze bizarre droom. Het lijkt alsof de protagonist zich onderscheidt van de rest van het gezelschap, door zich voortdurend af te zonderen: hij gaat roken in het bos, valt in slaap op een verderop gelegen stuk strand en lijkt niet bepaald geïnteresseerd in de rest van zijn gezin. Deze afzondering, de houten bal als geluksbrenger en zijn engelachtige uiterlijk maken hem dan ook apart en mysterieus.

Is de kleine blonde jongen even onschuldig en afwezig als hij eruit ziet? Of schuilt in hem een destructieve kracht?

De film is het moment waarvan we ons vaag kunnen herinneren dat het voorviel maar waarvan we het einde, het tijdstip of het waarom vergeten zijn. Maxim Hectors slaagde erin ons in een vage droomwereld te laten verzeilen. Dit droom-effect wordt niet alleen door de inhoud gecreëerd, maar nog versterkt door de lichte tinten en de zorgvuldigheid voor detail en close-ups.

Of er tot slot een echt verhaal achter schuilt met symboliek en verwijzingen, is voor discussie vatbaar. Is de kleine blonde jongen even onschuldig en afwezig als hij eruit ziet? Of schuilt in hem een destructieve kracht?

 

Annabel Debaenst