O Inferno
rating

Duur: 20 min. | Land: Portugal | Regie: Carlos Conceição | Cast: Gonçalo Waddington, Martim Barbeiro, Maria Albergaria, Maria Leite, Ricardo Sa

De Portugese filmregisseur Carlos Conceição kent het samengaan van decadentie en berouw door en door. In O Inferno delen de schoonmaakster, de kinderverzorgster en de jongen die de zuurtegraad van het zwembad komt opmeten het bed van hun rijke overste wanneer deze op zakenreis vertrekt. De tuin, het zwembad en het huis vormen glimmend in de zon een prachtige setting. Deze omgeving ademt in zijn luxe een verzadigde verveling uit.

In huis verblijft ook het kind, Pilar, die sluw alles in de gaten heeft. Hij maakt gebruik van zijn medeweten en daardoor machtspositie door de knappe zwembadoppasser te chanteren en hem te verplichten zijn geslachtsdelen aan hem te openbaren. Wanneer de huiseigenaar en vader van Pilar terugkeert, slaat berouw in bij Raphaël. Hij wordt angstig en wil klaarblijkelijk het hazenpad nemen.

Carlos Conceição weet perfect de spijt na de zonde bij Raphaël te enscèneren. De opbouw waarmee hij dit doet is bijna devoot.

Carlos Conceição weet perfect de spijt na de zonde bij Raphaël te enscèneren. De opbouw waarmee hij dit doet is bijna devoot. Waar de spanning in het begin veeleer ligt in de onthulling van de relatie onder de drie werknemers, dient deze slechts als aanleiding voor iets waar de vrees en de ontzetting veel groter voor is: het gevraagd seksueel benaderen van een kind. De kinderlijke onschuld van Pilar is zo geloofwaardig dat men verbluft staat wanneer hij het kantelpunt in de film zelfverzekerd inluidt en Raphaël ingaat op zijn avances. De magistrale fotografie, die ons af en toe doet denken aan Almodovar, en de uitgepuurde stijl waarmee de regisseur dit alles verwezenlijkt, versterken enkel de inhoud en werken uitermate suggestief. We kunnen zelfs stellen dat de regisseur met een dergelijk vrome esthetiek erin slaagt de godsvrees te verleggen naar het triviaal alledaagse.

Annabel Debaenst