Nuit Blanche
rating

Duur: 04 min. | Land: Canada | Regie: Arev Manoukian | Productiehuis: Stellar Scene

De nacht valt over een rokerige industriestad. Glasbetonnen kantoorgebouwen flankeren een avenue waarop doorgaand verkeer een mengsel van damp, druppels en herfstbladeren opwaait. Passanten verzinken in de kragen van hun tot op de grond reikende regenjassen.

In deze noir setting slaat een vonk over.

Onder de zoom van zijn hoed vangt de blik van een man die van een blonde vrouw – Manoukians femme fatale. De tred van de man stokt, de tijd stolt en weet zich maar moeilijk te herstellen. Voortdurend vertraagd zien we een metaforische verzinnebeelding van wederzijds verlangen – zwart leder middenin een opspattende plas, een stukstaand wijnglas op een maagdelijk tafellaken. En dan weer die lustige ogen.

Manoukian gaat voor eenvoudig cameragebruik: frontaal, zachtjes glijdend en weinig verrassende hoeken. Door een plechtig ritme en evenwichtige shotwisseling rijpen de beelden kortstondig op ons netvlies. Die visuele ruimte wordt benut om de kleinste details grondig uit te werken – knarsend staal en middelpuntvliedende glasschilfers als protagonisten in zwart-wit geschakeerde tableaus. Dit wordt omhuld met dramatisch aanzwellende strijkers en ingetogen pianoklanken.

Het resultaat is enkele minuten krachtige cinema. Nuit Blanche demonstreert de imaginaire en emotionele intensiteit van het audiovisuele. Dat combinaties van beeld en geluid efficiënt kunnen zijn, is al langer geweten. Manoukian weet dan ook niets nieuws te tonen, maar levert wél degelijk werk. Hij is daarbij schatplichtig aan één voorbij en één huidig genre: film noir en de reclamespot.

Maarten Van den Bulcke