Shelter
rating

Duur: 15 min. | Land: Belgiƫ | Regie: Jonathan Van Essche | Cast: Serge Henri Valcke, Katelijne Verbeke, Pieter Genard, Tibo Vandenborre

Zelden is nonsens zo ontwapenend geweest. Een dementerende vader stamelt verward tegen zijn zoons. Een van hen, Daan, een karakterkop met peilloze ogen, is net terug van een nomadische zoektocht naar zichzelf – weg van de leegte die onder de gesprekken loert. Als fotograaf schuift hij voortdurend een glazen schot voor de realiteit. Warm contact met zijn omgeving is hem niet gegund.

De nerveuze camera, af en toe out of focus, registreert grauwe kleuren die gaandeweg opklaren. Een robuuste esthetiek waarbij Daan alsmaar uit het scherm dreigt te vallen. Nooit wordt hij ten volle gekadreerd, alsof hij elk moment kan verdwijnen. Voorgoed ditmaal. Die drukkende toon wordt verlucht door het ritme van de elliptische montage – shots worden los, intuïtief en springerig aan elkaar geregen en lijken daardoor behept met een diepere zin die weliswaar nergens te zien valt.

Het verhaal is uitgespaard – ondanks de sereen ingezette voice-over en dialogen leunt Shelter meer op suggestie. Toch klit de boel samen, deels door het sferisch geruis dat in elke scène sluimert – klank en stemming als convergerende krachten.

Soms maakt het geluid zich van de beelden los en slaat het alzo een bres in onze ervaring – zien en horen van elkaar vervreemd. Daartussen woedt er iets, bloeit er iets. Daan voelt het ook en misschien is het daarom dat hij, tijdens de rituele verbranding aan de rand van het bos, een gelukzalige lach om z’n mondhoeken trekt.

Maarten Van den Bulcke