Logorama
rating

Duur: 16 min. | Land: Frankrijk | Regie: Ludovic Houplain, Hervé de Crécy, François Alaux | Cast: Matt Winston, Joel Michaely, Sherman Augustus, Bob Stephenson, Aja Evans, David Fincher | Producent: Autour de minuit productions

Reizen is niet meer wat het geweest is. Je kan duizenden kilometers afleggen op weg naar een exotisch land om in de lokale McDonald’s en Starbucks net hetzelfde te eten en drinken als thuis. In elke winkelstraat pik je er de grote modeketens, zoals GAP en H&M, meteen uit. We leven in een wereld van global brands. Deze Franse animatiefilm drijft dat gegeven op de spits. Personages, gebouwen, locaties, voertuigen: alles en iedereen is een logo of een merk-mascotte. Op zestien minuten tijd zouden er meer dan 3000 voorbijflitsen.

Het verhaal begint luchtig en vrolijk, als een creatieve gimmick. Maar eens de personages hun mond opentrekken, krijgt Logorama een heel ander karakter. Twee witte Michelin-mannetjes, door de wol geverfde flikken, zitten te wachten in hun patrouillewagen. In ware John Travolta en Samuel L. Jackson-stijl doden ze de tijd door te kibbelen over belachelijke onderwerpen, hun gesprek doorspekt met shits en fucks. Nog geen minuut later barst de actie los: de twee zetten de achtervolging in op Ronald McDonald. Ondertussen kan een besnord mannetje van Pringles zijn handen niet afhouden van de serveerster in een koffiebar en laat het jongetje van Haribo zijn blote kont zien. Er wordt met andere woorden snel komaf gemaakt met die eerste indruk: het universum van Logorama blijkt allesbehalve lieflijk. De personages zijn stuk voor stuk egoïstisch en wreed. Wanneer een aardbeving de stad door elkaar schudt, zijn de chaos en de vernieling compleet.

Logorama is in a league of its own. Topentertainment. Er is vier jaar aan gewerkt, en dat voel je.

De makers van de film benadruken in interviews dat hun creatie geen afrekening was met het kapitalisme. Maar misschien wel een reactie op de ontelbare beelden die elke dag opnieuw ongevraagd in ons leven opduiken en hun commerciële boodschap in onze strot rammen... Visuele vervuiling op een hoopje geveegd, dus.

Logorama is in a league of its own. Het strakke tempo, de geniale stemacteurs en het contrast tussen de gestileerde visuele stijl en het rauwe verhaal zorgen samen voor vijftien minuten topentertainment. Er is vier jaar aan gewerkt, en dat voel je. De film, een bombardement van slimme vondsten en knipoogjes, is af tot in de puntjes.

Naast de Publieksprijs op het Brusselse Anima-festival won de film ook de Kodak Prix op het festival van Cannes en de Oscar voor beste geanimeerde kortfilm.

Sofie Rycken