Grise Mine
rating

Duur: 06 min. | Land: België | Regie: Rémi Vandenitte | Scenarist: Rémi Vandenitte | Productiehuis: ADIFAC - La Cambre

De mijnen. In ons land zijn ze een relict uit een ver verleden, maar in andere delen van de wereld wagen tienduizenden mijnwerkers zich nog elke dag onder de grond. Zwaar werk, dat niet zonder gevaar is. De grootvader van Rémi Vandenitte was zo’n mijnwerker en de filmmaker kent de donkere kant van de geschiedenis maar al te goed.

Zo was het Franse Courrières in 1906 de locatie van de grootste mijnramp uit de Europese geschiedenis. Er kwamen 1099 mensen om het leven, waaronder meer dan 400 Belgen. Op miraculeuze wijze wisten dertien mijnwerkers zich twintig dagen lang in leven te houden, tot ze werden gevonden.

Het inspireerde Vandenitte om het verhaal te vertellen van een mijnwerker die zijn grootste nachtmerrie beleeft: hij verdwaalt, moederziel alleen, in de smalle, donkere mijngangen. In een film zonder dialogen - maar met nostalgische orgelmuziek - volgen we de bange man met de grote ogen terwijl hij probeert te overleven. Zijn universum is zwart-wit, met lange schaduwen en kleine lichtbronnen. Vandenitte werkt “negatief”: hij vertrekt telkens van een volledig zwart beeld en begint dan te schrap(p)en.

De gravure-stijl is perfect om de claustrofobische omgeving weer te geven.

De gravure-stijl is perfect om de claustrofobische omgeving weer te geven, en drijft ook de spanning op: als toeschouwer zie je telkens maar een klein stukje van het geheel, net als het hoofdpersonage. De verrassende ontknopping is de kers op de taart. 

Sofie Rycken