Countdown
rating

Duur: 03 min. | Land: Frankrijk | Regie: Celine Desrumaux | Producent: Céline Desrumaux

Zoals de titel al verraadt, wordt er in Countdown afgeteld tot de lancering van een ruimteraket. We kennen de beelden allemaal uit astronautenfilms en science fiction-reeksen: een high-tech controlekamer volgestapeld met monitors en videoschermen. Duizenden knopjes, lichtjes en metertjes die van groen over oranje naar bloedrood gaan. Maar in plaats van afgemeten instructies en een geconcentreerde stilte loeit het nummer Granular Bastard van Apparat (aka de Duitse electronica-keizer Sascha Ring) door deze kortfilm.  Knetterende synths, dus, en hoekige percussie.

 

 
 
De eerste minuut van Countdown baadt in zwarte en donkerblauwe tinten. Regisseur Céline Desrumaux – die animatie studeerde aan het vermaarde Supinfocom en nu voor het Londense Passion Pictures werkt – houdt het tempo hoog. Het aantal perspectief- en shotwissels is amper bij te houden. Gedetailleerde constructieplannen, kleurrijke geometrische vormen, aftellende klokjes vormen samen een kaleidoscoop van beelden. Na de eerste minuut komt de zon op en vleit een warme oranje gloed zich over de film. Inspiratie voor het kleurenpalet haalde Desrumaux bij Hans Richter, de Duitse avant-gardeschilder. Vormelijk doet Countdown eerder denken aan het werk van de experimentele filmpionier Len Lye: sterke geometrische patronen die lijken te vibreren, een geniale compositie van architecturale lijnen en een ongrijpbaar snuifje jaren vijftig-nostalgie. 
 
Sterke geometrische patronen, een geniale compositie van architecturale lijnen en een snuifje nostalgie.
 
 
Vier astronauten stappen de intussen blakende zon in. We zien hun ogen, maar we bekijken het tafereel ook door hun ogen, door het lichtjes gebolde vizier van hun helm. Op de opzwepende muziek schiet de raket in een strakke montage de stratosfeer in. Net als - zo hopen we van harte - de carrière van Desrumaux.
Sofie Rycken