Birdboy
rating

Duur: 12 min. | Land: Spanje | Regie: Alberto Vazquez, Pedro Rivero | Producent: Uniko, Cinemar Films | Productiehuis: Postoma Studio, Abrakam Estudio

Birdboy begint verraderlijk zoet: een meisje - Dinki, een wit muisje met roze pareltjes rond één oor - wandelt met haar vader naar school, door een idyllisch landschap van snoepjeskleuren. Onderweg komen ze voorbij een boom: op één van de takken zit een vreemd jongetje met een zwarte jas die vliegles krijgt van enkele vogels.

Het is “Birdboy” maar, stelt Dinki haar papa gerust, een buitenbeentje. Dan neemt de film een sombere wending: vaderlief is één van vele anonieme kantoorslaven die de deprimerende fabriek binnensjokt. Wanneer een grote ontploffing de fabriek vernietigt, is Dinki’s vader bij de slachtoffers. Fragiel meisje zoekt toenadering tot Edward Scissorhands-achtige outcast en beiden leven nog lang en gelukkig?

Ja en nee. Als kijker wordt je helemaal op het verkeerde been gezet. Als Birdboy al een sprookje is, dan speelt het zich af in een eigentijdse, dystopische wereld waarin schooljongens cocaïne snuiven en met roodomrande ogen de speelplaats opstrompelen. Een wereld waarin onbegrepen tienermeisjes maskers opzetten, zodat enkel hun grote, holle ogen te zien zijn. Weg zijn de snoepjeskleuren, deze wereld kleurt zwart, bloedrood en grijs-groen. Birdboy wordt opgejaagd, beschoten en beschimpt.

Als Birdboy al een sprookje is, dan speelt het zich af in een eigentijdse, dystopische wereld.

De details van het verhaal, gebaseerd op de graphic novel Psiconautas van Alberto Vazquez, blijven vaag en de ontknoping is niet per se een happy end. Twee verloren zielen zitten vast op een ellendig eiland waar ze niemand anders hebben, en het is maar de vraag of Birdboy hen ook echt kan wegdragen of als een Icarus de zee in zal storten. Poëtisch en indringend.

 

Sofie Rycken