Mécaniques Discursives
rating

Duur: 00 min. | Land: België | Regie: Fred Penelle, Yannick Jacquet

De raadzaal tijdens het Bozar Electronic Arts Festival werd door het duo Penelle (Fred Penelle) en Legoman (Yannick Jacquet) omgevormd tot een rariteitenkabinet “aan de lopende band”. De visuele installatie Mécaniques Discursives (vrije vertaling: Discursieve Mechanismen) is de eerste samenwerking tussen de graficus en audiovisueel kunstenaar. De getekende figuren en het aan de muur opgehangen speelgoed worden in motion gebracht door de bewegende visuals die erover glijden. Absurde associaties, onder andere waarbij het silhouet van een kindsoldaat een kogel door het hoofd van een kat met gewei jaagt of waarbij het lichaam van een diva de skeletkop van een dino draagt en een gekookt eitje z’n buik intrekt om door de trechter te rollen en door de botsing uiteindelijk een projector aan te schakelen die kikkers en ganzen schiet. De stolp met een brubbelend zootje, de oude telefoon die signalen ontvangt van de schaduw van een echte trompet.. Dit, tesamen met het speelgoed en het fantasierijke absurdisme, katapulteren ons naar een vergeten tijd waarin onze onschuld en ongebreidelde kinderfantasie nog vrij spel hadden. De stijl waarin de twee kunstenaars elkaar vinden valt het best te omschrijven als hedendaags stereoscopisch dadaïsme dat doet denken aan het artwork van Björk en de tekeningen van Rube Goldberg. De installatie blijkt einde noch begin te hebben en het ritme wordt willekeurig bepaald door alle afzonderlijke delen van het raderwerk. Deze esthetische kunstwerkjes zonder functie verdwijnen - wanneer de kijker afstand neemt van de geprojecteerde fabrieksomloop - in de beweging van het totaalbeeld. Ze worden kleine, anonieme radertjes in een systeem waarvan niet duidelijk is of het ritme dan wel de frêle details het langst aanhouden.

Annabel Debaenst