Dit is Ronald
rating

Duur: 20 min. | Land: België | Regie: Jules Comes | Cast: Yves Degryse, Olivier Bonjour, Tom Audenaert, Jurgen Delnaet | Scenarist: Jules Comes | Producent: Anouk Peeters

Vorig jaar nog werd zijn Pelgrim goed onthaald op het Kortfilmfestival in Leuven, maar “ik wil niet dat mensen mijn film leuk vinden. Ik wil dat ze het of steengoed vinden of slecht”. Aldus regisseur Jules Comes. Stilistisch en thematisch diversifieert Dit is Ronald zich van het andere aanbod op de studentenkortfilmcompetitie op het filmfestival van Gent 2012, en dat al vanaf de beginscene.

Bombastisch opent de film met 'Sint-Lukas', even later zien we op klassieke muziek Vlaamse voortuintaferelen. Haast theatraal, zo statisch is het beeld: een man maait zijn gras, tsjak naar het volgende tafereel: kinderen spelen in de voortuin, tsjak naar weer een volgend tafereel. De camera observeert stilstaand.. En dan snijdt Ronald joggend doorheen het beeld. Ook de camera wordt mobiel en volgt hem dwars doorheen de statische foto-opnames van voortuinen. Snel blijkt dat Ronald niet past in deze buurt, vuile blikken en snedige opmerkingen achtervolgen hem. Van huisje-tuintje naar de psychiater: “vandaag werd ik weer verleid om te kijken”. 

tsjak - kinderen spelen in de voortuin - tsjak

an de psychiater naar een praatgroep voor zogezegde gelijkgestemden, maar ook daar lukt het hem niet in te passen. Het zijn de aantrekkelijke lichte beelden (denk aan de serie Duts), het blauw van de lucht en het groen van het gras die contrasteren met zijn grijze angstaanvallen. Driemaal zien we Ronald lopen op de tonen van Bellini of Verdi. Ook de sterk vertraagde beelden van blaffende honden en spelende kinderen wekken een soort van waarschuwing op: er is iets op til.  Echte controverse zal de film niet met zich meebrengen, daar is het nog te braaf voor. Maar de combinatie van theatrale muziek en een snedig onderwerp leveren een zwartgallige doch nergens een te duistere kortfilm op. 

 

Sarah Skoric