Distants
rating

Duur: 24 min. | Land: Estland | Regie: Janno Jürgens | Cast: Indrek Ojari, Väino Laes | Scenarist: Janno Jürgens, Anti Naulainen | Producent: Kristjan Pütsep

In Distants volgen we een man die op een dag terugkeert naar het eiland waar zijn vader woont. De relatie tussen de twee mannen is echter niet meer wat ze geweest is. Wanneer ze de volgende dag op zee gaan vissen, steekt er een zware mist op. Een dreigend geluid weerklinkt, en wanneer het gevaarte dichterbij lijkt te komen valt de motor uit.

Janno Jürgens slaagt er op meesterlijke wijze in om dit gevaar vorm te geven, zowel voor de personages als de kijker, zonder dat hier eigenlijk reden toe is. Hij doet dit niet enkel door de mist en het geluid, maar ook door de banale scènes voor de vistocht. Het verhaal is namelijk zo opgebouwd dat je je als kijker totaal niet verwacht aan de bedreigende en haast bovennatuurlijke sfeer in de tweede akte.

Maar net dit zorgt ervoor dat je de gevoelswereld en de evolutie die de personages doorlopen begrijpt. Distants draait namelijk over hoe een dramatische gebeurtenis twee mensen dichter bij elkaar kan brengen. De muziek tijdens de finale scènes benadrukt dit gegeven, al klinkt ze misschien net iets te heroïsch.

Distants draait over hoe een dramatische gebeurtenis twee mensen dichter bij elkaar kan brengen

De zwart-wit fotografie die Jürgen en zijn D.O.P. Mart Raun gebruiken en het gezapige tempo vormen een belangrijk draagvak om de kijker in de emotionele toestand te brengen van de mannen. Een vergelijking met de films van Bela Tárr is dan ook niet ver te zoeken. De grauwe en haast apocalyptische sfeer die dit oproept, maakt het miserabele en ontredderde gevoel van de personages perfect voelbaar. De camera die hen dicht op de huid zit, help dit te benadrukken door te focussen op de blikken van de mannen. Zelden werden angst en gewaarwording zo sterk op ons netvlies gebrand.
 

Jeroen Van Rossem