Some actions which haven’t been defined yet in the revolution
rating

Duur: 12 min. | Land: China | Regie: Xun Sun | Scenarist: Xun Sun | Productiehuis: π animation studio

We wisten niet goed wat we zagen toen we naar Some actions which haven’t been defined yet in the revolution tuurden. In twee betekenissen. Een. Wat een pracht. Twee. Wat hiervan te maken? Want het werk van Sun Xun – animatiefilm, maar ook installaties, aquarellen en meer – wordt vaak als kafkaësk omschreven. En hoewel de kijkervaring inderdaad bevreemdend aandoet, aarzelen we om die sensatie ook op Some actions te projecteren.

In de twaalf minuten die de film omspant hebben we vanalles gezien. Maar, ondanks alle globalisering, stuiten we hier op een culturele barrière, en op een symbolische laag die het voor ons ontoegankelijk lijkt. Op een vage manier snappen we dat we een kritische politieke geschiedenis van China meekrijgen, maar het blijft voor ons een raadsel hoe we al die kleine puzzelstukjes in een groter geheel dienen te passen. Wie weet is er niet eens zo’n allesomvattend narratief. Wat wij denken te zien is een natuur die almaar meer wordt overheerst door een cultuur die op haar beurt de neiging heeft om te ontsporen. Met veel machinaal geweld en waanzin tot gevolg.

Misschien is het net onze inhoudelijke terughoudendheid die de beelden extra kracht verleent. De geanimeerde houtsneden zijn adembenemend en eisen onze aandacht op. De zwart-witte stijl en de vele diermotieven – katten, kraanvogels, mieren, slangen en ratten – plaatsen Some actions in de traditie van de Chinese schilderkunst, met haar ontzag voor de natuur. Het zijn traditionele elementen die op gespannen voet staan met de flikkerende filmische vorm, met het afbeelden van vliegtuigen, bulldozers, tanks, een wereldkaart en met de geluidsband die een kerkorgel inwisselt voor aanzwellend gedreun.

Wat zeker is, Some actions which haven’t been defined yet in the revolution maakte indruk (was vorig jaar ook genomineerd voor de Gouden Beer), en zal nog even op ons netvlies blijven naspoken.

 

 

Maarten Van den Bulcke