Curfew
rating

Duur: 19 min. | Land: VS | Regie: Shawn Christensen | Cast: Kirsten Holly Smith, Dana Segal, Kim Allen, Fátima Ptacek, Shawn Christensen | Scenarist: Shawn Christensen

In amper twintig minuten schetst regisseur Shawn Christensen een aangrijpend portret van gebroken mensen die bij elkaar troost vinden. Dat deze mensen familie zijn, maakt het des te innemender. Op het dieptepunt van zijn leven ontvangt Ritchie namelijk een telefoontje van zijn vervreemde zus met de vraag om op haar dochter te passen. Wat volgt is niet enkel een confrontatie tussen twee werelden, maar ook een verhaal over mensen die elkaar en zichzelf opnieuw leren kennen.

Curfew is een bont allegaartje van emoties. Dit maakt de film bij momenten onevenwichtig, omdat je als kijker van het ene uiteinde naar het andere geslingerd wordt. Ook een kort dansintermezzo is een vreemde eend in de bijt.  De film durft een komische noot toe te voegen, waarbij de humor vooral ontspruit uit de botsing tussen de kinderlijke onschuld en de gebroken volwassenheid. Ritchie is namelijk een aan lager wal geraakte ex-drugsverslaafde, terwijl zijn nichtje Sophia het ‘prinsesje’ is van haar moeder.

Verhaal over mensen die elkaar en zichzelf opnieuw leren kennen

Toch overheerst het dramatische, en dit vindt ook zijn uitwerking in de duistere stijl van de film. Donkere kleuren zijn prominent aanwezig en hoewel de belichting vrij warm is, is zij miniem. Christensen film zijn personages ook vaak in close-up of op schouderhoogte, wat dan weer de menselijke en intieme kant van de film benadrukt. Dit gevoel climaxt in een wondermooie scène op de metro, waarbij Sophia dichterbij schuift en haar hoofd zachtjes op Ritchies schouder legt.

Jeroen Van Rossem