Henry
rating

Duur: 21 min. | Land: Canada | Regie: Yan England | Cast: Louise Laprade, Hubert Lemire, Gérard Poirier, Ariane-Li Simard-Côté, Marie Tifo | Scenarist: Yan England

Na Amour krijgen we met Henry opnieuw een Franstalige film waarin de lijdensweg van het ouder worden centraal staat. Toch begint de film eerder als een thriller, wanneer pianist Henry van een vreemde man verneemt dat zijn vrouw in gevaar is. Maar als hij zelf ontvoerd wordt, stuikt zijn wereld langzaam in elkaar en ontdekt hij het onvermijdelijke oordeel van het leven.

Door haar verrassende verloop, vermijdt de film in de valkuilen van het melodrama genre te vallen. Toch blijft het een emotioneel verhaal over een man die gevangen zit tussen zijn herinneringen en de harde realiteit. Vooral de eindscène is een aangrijpend moment, omdat je als kijker samen met Henry langzaam bewust wordt van er allemaal gaande is. Dat de sterke acteerprestatie van Gérard Poirier hier een belangrijke rol in speelt, valt niet te ontkennen.

Toch valt niet alle eer aan Poirier toe te schrijven. Dat deze kortfilm zo bijzonder sterk is, is ook te danken aan de jonge Canadese cineast Yan England. Elk beeld dat hij op het scherm tovert, drukt een fragiele schoonheid uit, waarbij herinnering en realiteit feilloos door elkaar lopen.

Een man die gevangen zit tussen zijn herinneringen en de harde realiteit

Muziek speelt uiteraard ook een belangrijke rol, en ze neemt je zo mee in de soms liefdevolle en dan weer verontrustende wereld van Henry. England voorzag zijn film ook van een sterk scenario, dat door zijn structuur de juiste snaren weet te raken en opbouwt naar een bijzondere emotionele climax. Het zou ons dan ook niet verwonderen moest je aan het einde van de film een traantje wegpinken.

Jeroen Van Rossem