En attendant le degel
rating

Duur: 20 min. | Land: België | Regie: Sarah Hirtt | Cast: Claire Beugnies, Jean-Jacques Rausin, François Neyken | Scenarist: Sarah Hirtt | Productiehuis: INSAS

De grote wagen op de prairie. Na de nodige conflicten tijdens het verslepen van de kartonnen dozen en meubels, vertrekken twee broers en één zus met hun busje vol verhuisspullen. Van bij aanvang zijn de onderhuidse spanningen te snijden tussen beide broers, als een subtiel kruitvat dat op springen staat. Het is in de winterkoude, tussen compleet ondergesneeuwde Waalse weiden, dat hun GPS het begeeft. Vervolgens de wagen. En uiteindelijk ook de GSM.

Robinson Crusoe-gewijs moet het drietal op zoek naar mensen, naar een communicatiemiddel om hulp in te roepen. Zonder al die elektronische apparaten zijn ze voor het eerst op elkaar aangewezen. De pech die ze hebben is daarbij noodzakelijk om hun gemoederen eerst enorm op te hitsen, dan weer te bedaren en uiteindelijk bij elkaar te brengen.

Wat als plotlijn erg dramatisch klinkt, wordt door cineaste Sarah Hirtt gemakkelijk verdraaid naar het Road Movie-genre, vanaf de eerste gitaartokkels. In én door de wagen worden de drie protagonisten geforceerd om samen te werken. Maar Hirtt gaat nog verder: het uitstallen van een houten saloontafel, een royale hoeveelheid alcohol, een mondharmonica die uit de koffer wordt opgevist… Het zijn kleine details die - samen met een rugshot van de naar de horizon stappende broers op de tonen van een lonesome guitar - maken dat En attendant le dégel openlijk flirt met Westerninvloeden.

Lonesome cowboys in de Waalse prairie

Het is vooral van die kleine gimmicks dat de film het moet hebben. En van de acteursverhoudingen onderling, want het verhaal blijkt niets wereldbrekends. We krijgen met En attendant le dégel een intimistische familiepic voorgeschoteld, bij momenten sympathiek en hartverwarmend, maar daarnaast ook (en vooral) licht verteerbaar. 

Sarah Skoric