Adrift
rating

Duur: 09 min. | 2012 | Land: België | Regie: Frederik Jan Depickere | Cast: Sharman Simu | Scenarist: Frederik Jan Depickere | Producent: Daniel De Valck | Productiehuis: Cobra Films

"Een eervol leven", meer heeft de protagonist van de shortdoc Adrift niet nodig. Zijn thuisland Oeganda moest hij ontvluchten, nadat zijn hele familie werd uiteengedreven. Sharmans broer en vader werden dood gefolterd omwille van hun politieke ideeën, zijn zus overleefde het Hiv-virus niet. En zo belandt Sharman op een kille plek, op 150 kilometer boven de poolcirkel. Wat hij er doet? Werven vrijmaken van bouwafval, bij vriestemperaturen. En dat tegen een miserabel laag loon. Zijn “ik hoor hier niet” komt dan ook niet onverwachts. 

In amper negen minuten schetst regisseur Frederik Jan Depickere met Adrift een algemeen beeld van wat de protagonist bezighoudt. Wat Sharman denkt, horen we in een voice-over die jammer genoeg soms te afgelezen lijkt. Maar de desolate omgeving waarin hij leeft en werkt, krijgt eens te meer vorm in de minimalistische panoramabeelden. Daarvoor lijkt het wel alsof de regisseur te rade ging bij Belgische documentairegoeroe Chantal Akerman. Van haar leende hij met verve een soort van kille afstandelijkheid waarmee hij een individu in een welbepaalde omgeving onderzoekt. Dat wordt vertaald naar onbeweeglijke camerabeelden, observerend: sneeuw blaast enkele seconden lang over de brede straten, tegen de lens. Cut. Sharman spit, vindt iets, gooit het weg. En nog eens. Cut.

Depickere heeft een voorliefde voor het creëren van zo'n “personal landscapes”

Een bezoek aan zijn Vimeo-pagina leert ons dat ex-Sint-Lukasser Depickere een voorliefde heeft voor dit documenteren van eenzame individuen en voor het creëren van “personal landscapes”. Waar Sharman de Oegandese vluchteling is die een ander leven wenst, volgen we in Wojtek Kotowicz een illegaal in Brussel verblijvende Pool en in La volonté de travailler een bandwerker met mentale achterstand. Over mannen die werken in uitzonderlijke situaties, zo lijkt het wel.

Wat betreft de titelkeuze is het raden naar waar de regisseur op doelt. Als je het ons vraagt, kan het in zijn letterlijke betekenis niet enkel verwijzen naar het ‘aan wind en golven’ overgelatene dat de protagonist beheerst, maar misschien stiekem ook wel naar de empathie en puurheid die de regisseur nu al enkele kortfilms lang ‘drijvende’ houdt. En ons nieuwsgierig maakt naar meer. Adrift (dat trouwens een productie is van Cobra Films) werd op verscheidene internationale festivals geselecteerd, won de prijs voor beste documentaire kortfilm in Italië, maar bleef in België vrijwel onopgemerkt. Zonde.

Sarah Skoric