Diamant
rating

Duur: 12 min. | Land: Belgiƫ, Nederland | Regie: Geert Vandenbroele, Kris Mergan | Scenarist: Geert Vandenbroele, Kris Mergan | Productiehuis: Mergans Telewerk, Rocketta Films

Nadat Kris Mergan en Geert Vandenbroele - beiden docent aan Sint-Lukas Brussel - in hun vorige kortfilm Goed Nieuws nog een Elvis-imitator volgden die in het binnenste van de aarde verzeilt geraakt, blijft het duo deze keer toch op de vertrouwde begane grond. Het plekje aardkorst dat de jongeman Ket in de animatiefilm Diamant bewandelt, ergens tussen vergane glorie en Vogelenzang, blijft echter onbekend. Uit Kets tedere blik leren we dat hij er al eerder is geweest. De aanblik van de verlaten straat vult hem immers zichtbaar met nostalgie, een plaats waar het absurde magisch-realisme van Mergan en Vandenbroele hoogtij kan vieren. En dat doen ze via sterk gedetailleerde, fantasierijke - bijna sprookjesachtige - tekeningen  (lees: veel kleur, met een even grote aandacht voor achtergrond en decor als personages).

De flikkerende neonreclame, een geurende bloem en een pianoriedel voeren Ket geleidelijk aan terug naar een vergeten vakantie bij zijn oudere tante Virginie. En naar zijn herinneringen: wanneer haar zalfje op is, stuurt zijn tante hem naar apotheker Herman. Herman is een vreemde vogel die gezegend is met een vriendelijke uitstraling waardoor geen vlieg hem ooit kwaad zou doen. Ket(-je) treft de apotheker aan in zijn bureau, met de neus begraven tussen de boeken. "Waarom fluiten die vogelkens niet, apotheker?” vraagt hij, alluderende op de vogels die in het boek van de verstrooide apotheker staan afgebeeld. Verzuchtend antwoordt hij: "Ik heb ze allemaal gezien, buiten die. Het zijn gelijk vliegende diamanten. En 't schijnt dat ze zingen als engelen.”

Als de oudere Ket zich op de moment hij de bus richting Vogelenzang afstapte iets herinnerde, geloven we dat het deze conversatie was. Niet speciaal om wat er gezegd werd, maar om wat het betekende. De apotheker gaat in zijn vrije tijd immers op zoek naar vogels, een bezigheid die voor de zonderling van levensbelang is. Net zoals de apotheker op zoek is naar vogels, is Kets tante op zoek naar genegenheid en gezelschap. We zijn namelijk allemaal op zoek naar iets, maar we weten niet waar eerst te kijken. Mergan en Vandenbroele maken dit mooi duidelijk door de verrekijker van Herman, of Kets doosje waardoor hij kijkt. Zij kunnen dan misschien wel één ding goed zien, maar verliezen daarbij al de rest uit het oog. Ze verliezen zich in hun zoektocht.

Wat is het dat Ket dan zoekt op deze plaats, ettelijke jaren na deze herinnering? Heeft hij nog steeds niet gevonden wat hij zocht? Het heeft iets triestigs, en ook weer iets hoopvols. Zeer knap hoe de kijker zelf verdwaalt in nostalgie tijdens het kijken naar de mooi geanimeerde en vertrouwde wereld van Mergan en Vandenbroele. Hun personages voelen echt aan, en dat zonder al te veel dialogen. Diamant brengt je in een nostalgische bui: zijn we soms niet allemaal een beetje verdwaald? Ach, dan hebben we aan een goed pak frieten vaak genoeg om weer te weten waar we zijn: thuis. Een animatiefilm met het hart op de juiste plaats!

Johannes De Breuker