Subconscious Password
rating

Duur: 10 min. | Land: Canada | Regie: Chris Landreth | Scenarist: Chris Landreth | Producent: Mark Smith, Marcy Page

Met Subconscious Password van Chris Landreth zal je waarschijnlijk één van de origineelste films op Anima 2014 te zien krijgen. Landreth begon zijn filmcarrière in 1991 met The Listener en heeft sindsdien een sterk oeuvre uitgebouwd waarmee hij overal ter wereld prijzen en lofbetuigingen oogstte. Met Bingo bijvoorbeeld, een film waarmee hij zijn schrik voor clowns wilde overwinnen, won hij in 1999 de Canadian Genie Award en kreeg hij in 2003 van het CG World Magazine plaats 37 toebedeeld in de rij van de 100 meest invloedrijke momenten in CG History. Met zijn film Ryan was hij de pionier van de stijl psychorealism waarin hij CG beelden gebruikt om de psychologie van zijn personages uit te diepen. Iets wat we nu meer en meer te zien krijgen in de betere games. Maar ook achter de schermen van de animatiewereld heeft hij een belangrijke rol gespeeld, hij was namelijk een drijvende kracht achter Maya 1.0. een wijdverspreid softwareprogramma voor animatie.

Tot daar de feiten. Wie de films van Chris Landreth bekijkt, ziet zo dat alle prijzen en lofbetuigingen terecht zijn. Het surrealistisch karakter en de originele invalshoek van de verhalen en de verbluffende CG beelden maken van zijn werk een waar feest. Een grimmig feest, toegegeven, maar een feest. In Subconscious Password vertrekt hij van de beschamende situatie waarin je iemands naam niet meer weet. Dat is het startpunt voor een verbluffende reis door het onderbewuste van het hoofdpersonage Charles.
Als vorm gebruikt Landreth de invloedrijke en populaire Amerikaanse game show Password waarin twee teams via clues woorden moeten raden. In de film zien we charles zelf deelnemen aan de zoektocht naar de naam die hij vergeten is. Degene die de clues moeten aanbrengen zijn niet de minsten: Yoko Ono, Dick Van Dyke, James Joyce, Dali, de heilige maagd Maria, H.P.Lovecraft, Sammy Davis Jr. en uiteraard ook zijn moeder. Wie psychoanalyse ten tonele voert kan de moeder niet achterwege laten en haar komst zorgt misschien wel voor de grootste brok waanzin in deze surreële trip. Hoewel de aanwezigheid van het urinoir van Marcel Duchamp in het publiek ook wel kan tellen.

Voor wie Landreth nog niet kent, laat dit de persoonlijke ontdekking van 2014 zijn!

Landreth levert sterk werk af van de eerste seconde tot de laatst: hij springt moeiteloos van Amerikaanse babbelhumor naar een prachtig uitgewerkte psychedelische begingeneriek die doet denken aan oude science fiction om dan in een absurde koortsdroom terecht te komen. De humor is gevat, raar en altijd een beetje akelig. Zo worden de celebrities niet gespaard; Yoko Ono is de emotional core van Charles en James Joyce wordt maar weer eens niet begrepen. De werking van de geest wordt via typische tv-formats (de onderbreking van het programma) en hilarische voorvallen tentoon gespreid. Inhoudelijk worden we probleemloos meegenomen in de mindfuck van Charles en ook grafisch is dit werk een hoogstandje. Landreth zijn doel is om nieuwe CG technieken te ontwikkelen en na te gaan hoe men daarmee verhalen kan vertellen. Ook met deze laatste film weet hij opnieuw het beste van twee werelden samen te brengen; het creatieve en het computertechnische, iets wat we eigenlijk steeds meer in het commerciële gamecircuit terugvinden en minder in de filmwereld. Subconscious Password is dan ook verplichte kost en voor wie het oeuvre van Landreth nog niet kent, laat het de persoonlijke ontdekking van 2014 zijn!

Carmen van Cauwenbergh