Le Labyrinthe
rating

Duur: 09 min. | 2012 | Land: Belgiƫ | Regie: Mathieu Labaye | Scenarist: Mathieu Labaye | Producent: CAMERA-ETC

Mathieu Labaye kennen jullie misschien nog van de kortfilm Orgesticulanismus waarin hij onderzocht wat het is om te bewegen maar vooral wat het betekent om deze vrijheid te verliezen. De stijl die hij toen gebruikte was een afwisseling tussen live action en geanimeerde tekeningen. Voor zijn nieuwste film Le Labyrinthe gebruikt hij een donkerdere tekenstijl. Ook nu is het thema weer vrijheid maar dan meer in de letterlijke betekenis van het woord. We volgen het leven van een gedetineerde in zijn cel. In dit eerder experimenteel werk krijgen we een herhaling van beelden te zien die zich hortend en stotend doorheen de tijd bewegen.

Het repetitieve en de verveling van het gevangenisleven worden treffend gevat in de realistische en statische tekenstijl maar wanneer de frustratie zich meester maakt van de gevangene worden ook de beelden waziger, sneller en dynamischer. Labaye knipt bruut in zijn beeld en geluid en de rust van het hoofdpersonage slaat om in dierlijkheid. De realistische tekenstijl maakt plaats voor meer abstracte, rudimentaire vormen, een zwarte stier vult de kamer en ook de man zelf begint te transformeren. Vormen lopen uit of lijken uit hun voegen te barsten, zwarte vlakken doorbreken de repetitieve maalstroom en beeld en geluid volgen steeds meer een eigen spoor waardoor er naar het einde toe slechts nog referenties zijn.

Gaan. Kijken.

Labaye weet deze evolutie harmonieus en geloofwaardig op te bouwen, de sfeer is beklemmend en door zijn hectische aanpak laat hij ons voelen hoe het moet zijn om je dagen door te brengen in een kleine, afgesloten ruimte. Net als in Orgesticulanismus weet hij vorm en inhoud perfect op elkaar af te stemmen en brengt hij daardoor de essentie van zijn verhaal en de leefwereld van de man ongedwongen op de kijker over. Ook weet hij tijdig de waanzin te stoppen en met de inzet van het vrolijke popnummer 'Animal' van Pierre Rapsat geeft hij zijn film opnieuw de nodige ademruimte. Aanduiden in het Anima 2014- programma. Gaan. Kijken.

Carmen van Cauwenbergh