Anamnesis
rating

Duur: 25 min. | Land: Groot-Brittannië | Regie: Ben Goodger | Cast: Julian Bird, Melanie Gray, Sarah Winter, Mark Hawkins | Scenarist: Ben Goodger

De manipulatie van herinneringen lijkt een dankbaar onderwerp voor de filmwereld, getuige films als Eternal Sunshine of the Spotless MindInception, Total Recall en Vanishing Waves. En hoewel Ben Goodgers Anamnesis een afstudeerwerk is, mag dit sciencefiction drama zich gerust meten met deze kleppers, want de jonge cineast verpakt een interessant concept in een knap en verzorgd eindproduct.

De titel Anamnesis verwijst naar een nieuwe technologie die gebruikt maakt van een onbekende materie om invloed uit te oefenen op de herinneringen van mensen. Alleen heeft de jonge wetenschapper Luke nog niet ontdekt hoe hij deze herinneringen kan beïnvloeden. Hij kan ze dus enkel oproepen, waar hij zelf gretig gebruik van maakt om de dag waarop zijn vriendin stierf te herbeleven. Maar dit lijkt een steeds zwaardere fysieke en mentale tol te eisen van Luke.

Hoewel het verhaal weinig verrassend is en Goodger een genrefilm aflevert die braaf binnen de lijntjes kleurt, blinkt Anamnesis vooral uit door zijn trefzekerheid en een productiewaarde die met gemak het waarschijnlijk beperkte budget overstijgt. Of het nu gaat om de droomsequenties of de scènes in het laboratorium, alles oogt verzorgd en de film is visueel zeer aantrekkelijk. Goodger slaagt er vooral goed in om de droomsequenties, die zich afspelen op een strand, emotioneel en poëtisch weer te geven, waardoor deze tegelijkertijd fragiel, ontroerend én bevreemdend zijn.

De jonge cineast verpakt een interessant concept in een knap en verzorgd eindproduct.

Knappe beelden horen vergezeld te zijn van mooie muziek, en dit is hier alvast het geval. Serene muziek wordt afgewisseld met meer dreigende tonen om de gevoelswereld van het hoofdpersonage te versterken. Mark Hawkins, die de rol van Luke voor zijn rekening neemt, doet dit met veel overtuiging. Door de afwisseling tussen de rustige momenten op het strand en de labscènes waarbij hij haast epileptische aanvallen krijgt, lijkt zijn rol fysiek zeer intensief geweest te zijn. Wat we soms wel misten, was wat meer chemie tussen hem en Sarah Winter die zijn vriendin speelt.

Jeroen Van Rossem