Polaris
rating

Duur: 16 min. | Land: Frankrijk | Regie: Christophe Deroo | Cast: Shannon Murray, Eddy Battiston, Sean Galuzska | Scenarist: Christophe Deroo | Producent: Christophe Deroo, Katya Mokolo | Productiehuis: Katya Mokolo

10 oktober 1998. "Waar ben je? De kleine en ik zijn ongerust", stuurt Sams vriendin Rita wanneer hij zich in een groezelige motelbadkamer opfrist. Een beetje verdwaasd loopt hij naar buiten om haar met de betaaltelefoon te bellen. Plots ontwaart hij een vreemde gloed aan de hemel, maar hij stelt zich hierbij geen vragen. Pas wanneer we Sam een boodschap voor zijn vriendin horen inspreken, wordt het duidelijk dat er iets niet in de haak is. De man kreeg immers 14 dagen geleden autopanne en verblijft sindsdien in het motel midden in de woestijn, waar hij nog andere geen levende ziel heeft gezien.

26 augustus, 1964. Een lokale krant kopt met Local community takes 'justice' into its own hands en 'Serial Killer' Harvey Toole remains found last night in the men's room of a local motel. Sam wordt voor de tweede keer opgeschrikt. Wat ligt deze krant hier 34 jaar later nog te doen? Samen met de toon van de film, krijgt het mooie tijdloze motel plots iets lugubers. Hoe kan het dat hij nog niemand heeft gezien? Waarom brandt de neonverlichting No Vacancies dan? Alles wijst er op dat Sam allesbehalve alleen is en dat voelt hij zelf ook. Maar televisie en radio slagen er niet in dit gevoel te verdringen.

Een motel waarin de tijd heeft stilgestaan, werkt perfect als setting voor een claustrofobische en paranoïde thriller als Polaris. Sam zit immers gevangen in een plek met een gruwelijk verleden, midden in de woestijn, zonder een goede verbinding met de buitenwereld. Als hij naar zijn vriendin probeert te bellen, stoot hij op het antwoordapparaat, de televisie zendt heel de tijd dezelfde talkshow met een astrofysicus uit en de radio vangt maar zelden een signaal op. Zorgvuldig wordt er een sfeer van wantrouwen en paranoia opgebouwd. Wie of wat spookt er in het motel? En wat doet die vreemde gloed boven het motel?

Ondanks de vele vragen is de Fransman Deroo spaarzaam met antwoorden: de perfecte voedingsbodem voor een intrigerende thriller!

Ondanks de vele vragen is de Fransman Deroo spaarzaam met antwoorden. Hierdoor weet hij een intrigerende thriller op te zetten, en dat met bijzonder weinig. Een klein motel, een kleine cast en enkele props zijn genoeg om Polaris van een bedreigende en bezwerende sfeer te voorzien. De knappe beeldvoering en fotografie doen met momenten aan de films van Michael Mann (The Insider, Collateral o.m.) denken. Het mooie decor met neonverlichting heeft hier ook een groot aandeel in. Polaris is hierdoor een interessante en suggestieve genrefilm die je snel aan het nagelbijten zet.

Johannes De Breuker