Every Child is made of Fire
rating

Duur: 26 min. | Land: Noorwegen | Regie: Lisa Marie Gamlem | Cast: Anne Marit Jacobsen, Cathrine Hoel Hansen, Adrian Dreshaj, Anders Basmoo Christiansen, Iben Hjejle | Scenarist: Nicolai Houm | Producent: Toril Simonsen | Productiehuis: Filmkameratene AS, Kari Moen Kristiansen

Filmmaakster Lisa Marie Gamlen is niet van de minste: haar vorige kortfilm Cold (2011) was in de running voor de Palme D’Or en ze sleepte een Emmynominatie in de wacht voor haar miniserie Ping Pong uit 2008. Net als in Cold heeft Every Child is Made of Fire jeugddelinquentie als uitgangspunt, maar waar het in die eerste film nog relatief onschuldig bleef, is dat in die laatste wel even helemaal anders.

Hoofdpersonage Anna geeft haar job als ingenieur op om in een tehuis met jonge delinquenten te gaan werken. De film is al ver over de helft wanneer we als kijker eindelijk te weten komen wat Annes carrièreswitch heeft teweeg gebracht: haar onvervulde kinderwens – haar man is onvruchtbaar – en haar behoefte om voor anderen te zorgen, twee zaken die lijken samen te komen in de komst van de zwijgzame Michael. De jongen, die zijn vader heeft gedood, komt ogenschijnlijk uit zijn schulp bij Anne, terwijl zij dankzij hem steeds meer zelfvertrouwen krijgt. Tot het op een welbepaalde avond uit de hand loopt en Michael zich aan Anne vergrijpt, met een schrijnende ontwikkeling tot gevolg.

De heftige inhoud van het verhaal staat in contrast met de serene en ingetogen beelden van Gamlen: lichte beelden van de Noorse natuur die het reflexieve aspect van de film benadrukken. In de eerste plaats gaat het de filmmaakster namelijk om het observeren. Ze plaatst de camera steeds temidden de personages en poneert ons zo middenin het gebeuren. In de lessen zelfverdediging staan we mee in de groep, in de werkvergaderingen zitten we mee aan tafel. De cameravoering oogt hierbij steevast natuurlijk en spontaan waardoor je als kijker ten volle kan meegaan in het verhaal.

Daarnaast is het observeren een essentieel thema van het verhaal zelf: samen met Anne kijken we mee doorheen deuropeningen en ramen terwijl ze zich verliest in overpeinzingen. Het benadrukt haar schuchtere en initieel afstandelijke houding in haar pogingen om toenadering te zoeken tot de jongeren waarvoor ze zorgt. En net als Anne komen we dankzij die beelden tot nieuwe inzichten en krijgen we de tijd om een en ander te laten bezinken. Lang niet elke kortfilm slaagt er in om in minder dan een half uur zo’n complex en gelaagd verhaal te brengen als Every Child is Made of Fire.

Frank Moens