LIVE // LOVE // LIKE & SHARE
rating

Duur: 08 min. | Land: België | Regie: Eno Swinnen | Scenarist: Eno Swinnen | Productiehuis: Edwin Carels, KASK

The Internet is for Porn. Dat leerde de gelijknamige Youtube-hit ons. Tien jaar later lijkt Eno Swinnen met LIVE // LOVE // LIKE & SHARE er nog een regeltje te willen aan toevoegen: "... and cat video's". De combinatie van de twee vormt immers de basis van Swinnens afstudeerproject aan het KASK. Voor deze kritiek op online cultuur won hij op het Klik! festival in Amsterdam reeds de prijs voor Best Political Short.

Kattenfilmpjes, Youtube-comments, Facebook stalkers, games, perversie en geweld passeren allemaal de revue op een tegelijkertijd verontrustende én vertrouwde manier (die ook herinneringen oproept aan Maintenant Il Faut Grandir, een kortfilm die op Anima Festival 2013 te zien was). De film neemt ons mee op een reis door de verschillende aspecten van het digitale leven door ze fragmentarisch na elkaar te plaatsen. Dat als representatie voor de manier waarop veel mensen echt bezig zijn met hun computer: alles tegelijkertijd, maar nooit met volle aandacht. De toevoeging van ironische onderschriften zoals 'Shoot civilians to vent your frustrations online' maken het plaatje compleet.

Zoals Picasso ons verplichtte om zelf een gezicht op te bouwen uit aparte blokjes, zo laat Swinnen ons zelf het geweld en de seks construeren.

Ook in de minimalistische zwart-wit tekenstijl is alles verknipt. Swinnen toont niets volledig, maar deelt de beelden op in kleine flarden die snel na elkaar geprojecteerd worden. Hierbij speelt hij veel met perspectief, door horizonlijnen die zich steeds verplaatsen over het scherm. Veel van de beelden die Swinnen gebruikt zijn GIF's die hij in het verleden op zijn blog postte. Door de verkapte stijl wordt de verbeelding van de kijker op de proef gesteld: zoals Picasso ons verplichtte om zelf een gezicht op te bouwen uit aparte blokjes, zo laat Swinnen ons zelf het geweld en de seks construeren. De combinatie van ouderwetse potloodtekeningen, schetsen en een witte achtergrond met digitale tekst en flitsende omkadering zorgt voor een vervreemdend en doeltreffend effect. Ook de muziek draagt bij tot de verontrustende sfeer: de soundtrack bestaat uit elektronische klanken à la Stockhausen die zelfs een kat, hét icoon van schattigheid in de wereld van het internet, onheilspellend maken.

Simon Desmet