Cannes 2013

Voor het derde jaar op rij is België geselecteerd binnen de kortfilmselecties van Cannes, en wel met een kortfilm binnen elk van de twee programma’s. Het filmfestival van Cannes maakt bij haar kortfilmselecties een onderscheid tussen de Cannes Short Film Competition enerzijds, en de Cinéfondation (studentenkortfilms) anderzijds.

Twee jaar geleden waren het Wannes Destoop (Badpakje 46, goed voor een juryprijs) en Pieter Dirkx (Bento Monogatari) die respectievelijk in de Competitie en in Cinéfondation geselecteerd waren. Vorig jaar nog zagen we Emilie Verhamme met Cockaigne in de competitie en Leni Huyghe met Matteus in de Cinéfondation. Dit jaar is het de beurt aan Gilles Couliers en Sarah Hirtt.

 

De kortfilmcompetitie

De komende twee weken strijden in de Cannes Short Film Competition negen kortfilms voor de Palme D’Or (die dan op de grote slotceremonie wordt uitgereikt). Van de 3500 inzendingen uit 132 verschillende landen struikelt Frankrijk over haar eigen chauvinisme, met maar liefst twee kortfilms (Ophelia en 37°4 S) van eigen makelij. Daarnaast nog meer Europese en ook enkele Aziatische genomineerden: de IJslandse-Deense coproductie Whale Valley, het Japanse Meteorite + Impotence, de Iranese More than two Hours, de Poolse kortfilm Olena en het Zuid-Koreaanse Safe. De primeur dit jaar gaat naar Palestina, die haar kortfilmdebuut op Cannes maakt met Condom Lead. En dan is er natuurlijk onze Belgische trots: Mont Blanc van Gilles Couliers.

 

Cinéfondation

Het tweede kortfilmluik waarover Cannes beschikt is de Cinéfondation, dat zich focust op de studentenfilms. Juryvoorzitter dit jaar – regisseuse Jane Campion – verklaart het belang van dit onderdeel, dat nog maar sinds 1995 bestaat: “iedereen in de industrie is geïnteresseerd om één ding te zien: een knock out short. Je leert een filmmaker te worden door films te maken.” Zelf startte de Nieuw-Zeelandse cineaste haar filmcarrière in 1982 op Cannes, waar ze met haar kortfilm Peel een Palme D’Or voor beste kortfilm in de wacht sleepte. Voor wie nieuwsgierig is, hieronder nog eens die kortfilm. 

 

 

Binnen de Cinéfondation anno 2013 minder inzendingen dan in de competitie, maar des te meer geselecteerden. Vanuit de 1550 ingestuurde kortfilms werden veertien fictiefilms en vier animatiefilms geselecteerd. Midden- en Zuid- Amerika zijn hier wel aanwezig, wat niet bij de Short Film Competitie het geval is. Nu nog inzendingen uit Australië, Centraal- en Zuid-Afrika! Na de Sint-Lukaseindwerken van vorige twee edities, is het dit jaar de beurt aan INSAS, op Cannes 2013 vertegenwoordigd door En attendant le dégel van Sarah Hirtt. Zo dingt België weer maar eens mee naar de Cinéfondationprijs, dat op 24 mei zal uitgereikt worden.

 

De uitslag

België behaalde reeds enkele malen de prijs van de jury binnen de kortfilmcompetitie. Badpakje 46  Flatlife van Jonas Geirnaert en Leonie van Lieven Debrauwer tellen daarbij als meest recente voorbeelden. Maar ook in de jaren zestig en zeventig waren Agulana (Gérald Frydman), Operation X-70 van Raoul Servais en Les dieux de feu van Henri Storck goed voor een juryprijs. Vol ongeduld wordt dit jaar uitgekeken naar de prijsuitreiking op 26 mei van de Cannes Short Film competition, want de uiteindelijke Palme D’or werd in de hele Cannes-historie nog maar twee maal uitbesteed aan een Belgische inzending. En dat is intussen al een hele tijd geleden (1979, voor Raoul Servais met Harpva en in 1984 voor Le cheval de fer van Gérald Frydman en Pierre Levie)

 

Voor het alle genomineerden, zie: http://www.festival-cannes.fr/en/article/59658.html

 

 

 

Sarah Skoric